در هیچ نقطه‌ای از جهان معاصر، جز افغانستانِ زیر سلطه طالبان، آموزش با چنین دشمنی همه‌جانبه و بی‌امان روبه‌رو نشده است. از روز سقوط کابل در 15 آگست 2021، طالبان به‌گونه‌ای سیستماتیک و مرحله‌به‌مرحله دروازه‌های آموزش را بر روی دختران بستند: نخست مکاتب متوسطه و لیسه، سپس دانشگاه‌ها، و اکنون حتی مدارس دینی دخترانه که خودشان روزگاری به‌عنوان «بدیل شرعی» آموزش مدرن معرفی کرده بودند.

در دنیایی که درهای آموزش یکی‌یکی به روی دختران بسته می‌شود، در سرزمینی که زن بودن گاهی مترادف با سکوت و انزوا معنا می‌یابد، من، فخریه سمندری، ایستاده‌ام تا روایت کنم داستان زنی را که از دل رنج‌ها، رسالت آفرید؛ زنی که در دل تاریکی، چراغی از امید برای نسل‌های آینده روشن کرد.

در پی حادثه‌ مرگ‌بار ترافیکی در شاهراه حلقوی هرات که جان ده‌ها مهاجر افغان را گرفت، سازمان‌های بین‌المللی از جمله یونیسف و یوناما ضمن ابراز همدردی با خانواده‌های قربانیان، خواستار تأمین بازگشت «امن، با کرامت و داوطلبانه» مهاجران افغان شده‌اند.

در ادامه‌ی سیاست‌های زن‌ستیزانه طالبان، اکنون مدرسه‌های دینی نیز به روی دختران افغان مسدود می‌شود. شبکه العربیه روز چهارشنبه (29 اسد) گزارش داده است که هبت‌الله آخوندزاده، رهبر طالبان، دستور توقف تدریجی ثبت‌نام دختران در مدارس دینی را صادر کرده است.