این خبرگزاری امروز یک‌شنبه (4 قوس) به نقل از برخی زنان شاغل در تجارت‌های کوچک در کشور نوشت که آنان برای تأمین نیازهای خانواده‌های خود تلاش می‌کنند.

یکی از این زنان، زینب فیروزی است که با قالین‌بافی، مخارج خانواده خود را تأمین می‌کند. خانم فیروزی ده‌ها زن و دختر را که به دلیل محدودیت‌های طالبان از فرصت‌های شغلی و آموزشی محروم شده‌اند، در یک کارخانه کوچک به کار گرفته است.

طبق این گزارش، پس از تسلط دوباره طالبان بر افغانستان، میزان اشتغال زنان به‌طور چشمگیری کاهش یافته است. در این گزارش به نقل از بخش زنان سازمان ملل متحد آمده که پیش از تسلط طالبان، زنان 26 درصد از کارمندان بخش دولتی را تشکیل می‌دادند، اما اکنون این رقم به صفر رسیده است.

از سوی دیگر، طوبا زاهد، مادر 28 ساله‌ای از کابل، پس از ممنوعیت تحصیل برای زنان و دختران، به تهیه مربا و ترشی روی آورده است. او گفته است: "من وارد دنیای تجارت شدم تا فرصت‌های شغلی برای زنان ایجاد کنم تا بتوانند درآمدی داشته باشند که حداقل نیازهای فوری آن‌ها را مرفوع کند."

با این حال، فریبا نوری، رئیس اتاق تجارت و صنایع زنان افغانستان (AWCCI)، تأکید کرده است که زنانی مانند طوبا زاهد که در تجارت‌های کوچک فعالیت دارند، قادر نیستند به‌تنهایی برای تبلیغ و فروش محصولات خود به بازار بروند.

نوری افزوده است که علی‌رغم این چالش‌ها، تعداد کارخانه‌های کوچک ثبت‌شده در این اتاق پس از تسلط طالبان افزایش یافته است. طبق گفته او، طی سه سال اخیر تعداد این کارخانه‌ها از 600 شرکت بزرگ به حدود 10 هزار شرکت عمدتاً کوچک و خانگی، همراه با چند شرکت بزرگ‌تر، افزایش یافته است.

با این وجود، زنانی که در این کارخانه‌های کوچک مشغول به کار هستند، اشاره کرده‌اند که درآمدشان برای تأمین نیازهای خانواده کافی نیست.

شایان ذکر است که پس از بازگشت طالبان به قدرت، این گروه محدودیت‌های شدیدی در زمینه آموزش و کار زنان وضع کرده است که بیشترین آسیب را به خانواده‌هایی وارد کرده است که نان‌آور آن‌ها زنان هستند.