وی در ادامه تأکید کرد که عدم حمایت جامعه جهانی از زنان افغانستان اشتباهی بزرگ است که پیامدهای آن تنها به افغانستان محدود نخواهد شد.

خانم یوسفزی با اشاره به تأثیرات طولانی‌مدت محرومیت زنان افغانستان از تحصیل تحت حاکمیت طالبان، افزود: "هرچه زنان افغانستان کمتر تحصیل کنند، فرزندان‌شان بیشتر در معرض تفکرهای خطرناک (افراطی) قرار می‌گیرند."

این در حالی است که طالبان پس از بازگشت به قدرت، حقوق و آزادی‌های اساسی شهروندان، به‌ویژه زنان، را سلب کرده و محدودیت‌های شدیدی را بر گشت‌وگذار آنان در کشور، از جمله در پارک‌ها، وضع کرده‌اند. طالبان همچنین دختران و زنان بالاتر از صنف ششم را از تحصیل در مکتب‌ها و دانشگاه‌ها منع کرده‌اند.

طالبان با توشیح قانون تازه شان، صدا و چهره زنان در اماکن عمومی را نیز منع کرده‌اند و حتی صدای زن بالغ به‌شمول "تلاوت قرآن، تسبیح و نماز خواندن" در کنار زن بالغ دیگر را ممنوع ساخته‌اند.

این اقدامات طالبان با واکنش‌های گسترده داخلی و جهانی روبه‌رو شده است، از جمله واکنش کشورهای اسلامی و علمای دینی، اما طالبان تا کنون هیچ تغییری در این سیاست‌ها ایجاد نکرده‌اند.