روایت تکاندهنده زنان رهاشده از زندانهای طالبان
- Ariahn Raya
- 10 minutes ago
- 2 min read
سه زن رهاشده از زندان طالبان در گفتوگو با زننیوز روایت تکاندهندهای از تجربه خود در بازداشتگاههای این گروه بیان کردهاند. این زنان میگویند در زندانهای طالبان، «امنیت، قانون و کرامت انسانی» معنایی ندارد.
اقلیما، یکی از این زنان، که به گفته خودش شش ماه پیش به دلیل نپذیرفتن محدودیتهای طالبان بازداشت شده بود، میگوید فضای زندان از همان ابتدا با تهدید و فشار همراه بوده است.
او میگوید:
«من ندانستم که زندان طالبان جایی برای اصلاح بود یا مرکز فحشا؛ چون همه را به زور به فحشا وادار میکردند. طالبان وارد بخش زندان زنان میشدند و ما در فضای دائمی ترس و فشار قرار داشتیم. به ما میگفتند برای اصلاح زندانیمان کردهاند، اما در عمل فقط تحقیر، تهدید و برخوردهای خشونتآمیز وجود داشت. به زور بر زنان و دختران تجاوز میکردند. هر نوع مقاومتی که میکردیم، با مجازات و فشار پاسخ میدادند. ما را به بخش انفرادی میبردند و بعد، حتی به صورت گروهی، طالبان به زندانیها تجاوز میکردند.»
او تأکید میکند که زنان در زندانهای طالبان هیچ مصونیت و هیچ مسیر واقعی برای شکایت یا دفاع از خود نداشتند.
در همین حال، ثریا، یکی دیگر از زنان رهاشده، از تجربه خود در زندان طالبان میگوید:
«از لحظه ورود تا شبها، زندان برای ما به معنی ترس بود. هیچ لحظهای احساس امنیت وجود نداشت. هر رفتار ناپسند یا آزاردهنده بدون پاسخ میماند و هیچ نهادی برای رسیدگی وجود نداشت. نه تنها طالبان جوان، حتا ریشسفیدهایشان نیز میآمدند و از پشت پنجرههای اتاق زندان به زنان آسیب میرساندند. آنان به زور هرچه دلشان میخواست انجام میدادند و ما هیچ کاری کرده نمیتوانستیم.»
رنگینه نیز روایت خود را اینگونه بیان میکند:
«نه زن مویسفید و نه دختر جوان؛ هیچکدام در امان نبودیم. شبها فضای زندان با ترس و بیپناهی همراه بود. هیچ نظم یا سازوکاری برای حفاظت از زنان وجود نداشت. طالبان میگفتند دخترها دل ما را زدهاند و باید از زنان پیر و مویسفید هم لذت ببریم؛ چون تجربه دارند. هر وقت دلشان میخواست، میآمدند و به هر زن و دختری که خودشان میخواستند، حتا در برابر همسلولیهایش، تجاوز میکردند.»
این زنان میگویند زندانهای طالبان نه مکانی برای اصلاح، بلکه به محیطی برای سرکوب، ارعاب و فروپاشی امنیت روانی و انسانی زنان تبدیل شده است.
این روایتها در حالی مطرح میشود که پیش از این نیز گزارشهایی درباره شکنجه، آزار جنسی، بدرفتاری و نبود نظارت مستقل بر بازداشتگاههای طالبان منتشر شده است. طالبان زنان را به اتهامهایی چون عدم رعایت حجاب اجباری، شرکت در اعتراضات، فعالیتهای مدنی، «جرایم اخلاقی» و حتا گدایی بازداشت میکنند. این گروه این بازداشتها را «اجرای شریعت»، «حفظ عفاف» و «اصلاح» زنان عنوان میکند.
با این حال، روایتهای مشابه زنان رهاشده بار دیگر پرسشهای جدی درباره وضعیت حقوق بشر، امنیت زنان و عملکرد ساختارهای بازداشت در افغانستان را مطرح میکند.
نهادهای بینالمللی حقوق بشر بارها بازداشت زنان توسط طالبان را خودسرانه، بدون روند شفاف قضایی و بخشی از سرکوب سیستماتیک زنان خواندهاند.
