سه روایت از ازدواج اجباری، قتل و زندان زیر سلطه طالبان
سوریا ده سال داشت که یک فرمانده محلی طالبان او را به نکاح خود درآورد. پس از نخستین شب ازدواج، این کودک با خونریزی شدید به شفاخانه منتقل شد.
در جوزجان، مخالفت خانواده بیبی آمنه با درخواست ازدواج یک مقام طالبان، به کشتهشدن پدر و برادرش انجامید. در بادغیس نیز بیبی صدیقه نزدیک به دو سال است که بهدلیل نپذیرفتن ادعای نکاح مردی بانفوذ و وابسته به طالبان، در زندان بهسر میبرد.
این گزارش روایت سه دختری است که با ازدواج اجباری، خشونت و فشار افراد بانفوذ طالبان روبهرو شدهاند. این موارد نشان میدهد که برخی فرماندهان و مقامهای وابسته به طالبان از قدرت نظامی، اداری و قضایی خود برای تحمیل ازدواج بر زنان و دختران استفاده میکنند.
زننیوز برای تهیه این گزارش با بستگان خانوادهها، یک کارمند صحی و منابع آگاه از این رویدادها گفتوگو کرده و اسناد قضایی مربوط به پرونده بیبی صدیقه را بررسی کرده است. نام شماری از منابع بهدلیل نگرانیهای امنیتی محفوظ مانده است.
سوریا؛ کودکی که دیگر حرف نمیزند
«سوریا» نام مستعار دختری دهساله در تخار است. یکی از بستگان او به زننیوز میگوید که یک فرمانده محلی طالبان با تهدید خانواده و پرداخت حدود یک میلیون افغانی به پدر دختر، سوریا را به ازدواج گرفته است.
به گفته این منبع، فرمانده طالبان نزدیک به پنج برابر سوریا سن داشته است. خانواده در ابتدا با این ازدواج مخالفت کردهاند؛ اما تهدیدهای فرمانده و وضعیت مالی خانواده، امکان مقاومت را از آنان گرفت.
در همین حال، یک کارمند صحی که بهدلیل نگرانیهای امنیتی نخواست نامش فاش شود، به زننیوز میگوید سوریا پس از نخستین شب ازدواج، بیهوش و با خونریزی شدید به شفاخانه ولایتی تخار منتقل شد. به گفته او، این کودک از ناحیه رحم آسیب دیده بود و به مراقبت فوری نیاز داشت.
یکی از بستگان سوریا میگوید که فرمانده طالبان این کودک را حدود سه ماه از خانوادهاش جدا نگه داشت. هنگامی که سوریا به خانه بازگردانده شد، بهسختی میتوانست بایستد یا راه برود.
پیامدهای این ازدواج تنها جسمی نبود. خویشاوند سوریا میگوید رفتار این کودک پس از بازگشت کاملاً تغییر کرده است.
او میگوید: «او بسیار تغییر کرده است. غذا نمیخورد، حرف نمیزند، همیشه آرام است و بیشتر وقتها بیدلیل چیغ زده گریه میکند.»
بیبی آمنه؛ مخالفتی که دو قربانی گرفت
بیبی آمنه، دختر پانزدهسالهای از ولسوالی درزاب جوزجان، است. دو منبع جداگانه به زننیوز گفتهاند که قاری شرافالدین، فرمانده امنیه طالبان در این ولسوالی، میخواست با او ازدواج کند.
به گفته این منابع، خانواده بیبی آمنه با درخواست او موافق نبودند. مخالفت خانواده پیش از رویداد نیز باعث تهدید و فشار شده بود.
در 16 حوت 1404، این مقام طالبان به خانه آنان رفت و تلاش کرد بیبی آمنه را به زور با خود ببرد.
پدر و برادر بیبی آمنه در برابر او مقاومت کردند. هر دو منبع میگویند که فرمانده طالبان در جریان درگیری به سوی آنان شلیک کرد و هر دو را کشت.
یکی از منابع آگاه، درخواست ازدواج و فشارهای پیش از رویداد را تأیید میکند. منبع دوم نیز اصل تلاش برای بردن دختر و کشتهشدن پدر و برادر او را تأیید کرده است.
بیبی صدیقه؛ زندان بهجای پذیرش نکاح
بیبی صدیقه، دختر هفدهساله ترکمن از بادغیس، نزدیک به دو سال است که در زندان طالبان بهسر میبرد.
اسناد قضایی بررسیشده از سوی زننیوز نشان میدهد که منازعه زمانی آغاز شده است که صدیقه حدود 9 تا 11 سال داشت.
خدایینظر، مردی سالخورده و دارای سه همسر، مدعی شده است که پدر صدیقه این دختر را در بدل بدهی به نکاح او داده است. خانواده صدیقه این ادعا را رد میکنند.
خدایینظر پیشتر مسئول زندان طالبان بوده و سپس بهعنوان کارمند یکی از قولاردوهای این گروه در هرات فعالیت کرده است.
براساس اسناد، محاکم ابتدایی طالبان در نخست به سود صدیقه حکم دادند. شاهدانی که برای اثبات نکاح معرفی شده بودند، از سوی محکمه معتبر شناخته نشدند و ادعای مرد رد شد.
اما پس از مداخله مراجع بالاتر طالبان، مسیر پرونده تغییر کرد. صدیقه در سال 2024 بازداشت و به پنج سال زندان محکوم شد.
خانواده او میگویند که آزادی صدیقه به پذیرفتن نکاح با خدایینظر پیوند زده شده است. به گفته آنان، صدیقه در زندان بیمار شده و وضعیت صحیاش رو به وخامت است.
با وجود نزدیک به دو سال زندان، پاسخ او تغییر نکرده است.
بهگفته مادر صدیقه، دخترش گفته است:
«تا بمیرم هم تن به این نکاح نمیدهم.»
پروندههای سوریا، بیبی آمنه و بیبی صدیقه از نظر جزئیات متفاوتاند؛ اما یک نقطه مشترک دارند: مرد خواستار ازدواج، فردی دارای قدرت در ساختار طالبان است.
در پرونده سوریا، فرمانده مسلح با تهدید و پول، خانواده را وادار به پذیرش ازدواج کرده است. در پرونده بیبی آمنه، یک مقام طالبان متهم است که پس از مخالفت خانواده، دو عضو آن را کشته است. در پرونده صدیقه نیز نفوذ یک مسئول پیشین طالبان تا ساختار قضایی امتداد یافته و خود دختر زندانی شده است.
در چنین شرایطی، رضایت زن یا دختر در برابر سلاح، مقام، پول و محکمه قرار میگیرد. مخالفت نیز ممکن است به تهدید، خشونت، زندان یا مرگ بینجامد.
طالبان پیشتر مدعی شدهاند که ازدواج اجباری ممنوع است و رضایت زن باید در نکاح در نظر گرفته شود. با این حال، این پروندهها نشان میدهد که میان ادعای رسمی این گروه و تجربه زنانی که در برابر فرماندهان و افراد بانفوذ طالبان قرار میگیرند، فاصلهای عمیق وجود دارد.
این در حالی است که فرمان شماره 18 طالبان، منتشرشده در ماه می 2026، سکوت دختر پس از رسیدن به بلوغ را در برخی شرایط نشانه رضایت میداند و ازدواجهایی را که در دوران کودکی ترتیب شدهاند، به رسمیت میشناسد.
از زمان بازگشت طالبان به قدرت در 15 آگست 2021، گزارشهای متعددی از ازدواج اجباری، چندهمسری تحمیلی و سوءاستفاده افراد مسلح و بانفوذ از زنان منتشر شده است.
