قتل نوریه در غور؛ منابع از شکنجه با سیخ آهنی داغ می‌گویند
منابع محلی در غور به زن‌نیوز می‌گویند نوریه، زن 32 ساله و مادر چهار کودک، پس از یک مشاجره خانوادگی از سوی شوهرش به‌شدت لت‌وکوب شده و جان باخته است.
به‌گفته منابع، این خشونت در برابر فرزندان او رخ داده و آثار جراحت و کبودی بر بخش‌های مختلف پیکرش دیده شده است.
این رویداد حدود دو هفته پیش در روستای تنگی سرپنک ولسوالی تیوره ولایت غور رخ داده است.
یک منبع که در مراسم تدفین نوریه حضور داشته و نخواست نامش گرفته شود، به زن‌نیوز می‌گوید شوهر نوریه به‌تازگی از ایران بازگشته بود و پس از یک اختلاف خانوادگی، او را به‌شدت لت‌وکوب کرده است.
این منبع می‌گوید: «او نوریه را پیش چشم کودکانش شکنجه کرد. پس از لت‌وکوب شدید، نوریه جان باخت. نوریه در محل ما زن آرام و بی‌سروصدایی بود.»
منابع می‌گویند خشونت پس از مشاجره لفظی میان نوریه و مادرشوهرش آغاز شده است.
برخی منابع همچنین ادعا کرده‌اند که در جریان خشونت از یک سیخ آهنی داغ استفاده شده و آثار سوختگی و جراحت بر پیکر نوریه دیده شده است.
نوریه حدود ده سال پیش ازدواج کرده بود و سه دختر و یک پسر داشت.
به‌گفته منابع، شوهر نوریه یک روز پس از مرگ او، بعد از ادای نماز در مسجد روستا، به قتل اعتراف کرده و خود را به طالبان تسلیم کرده است.
مرگ نوریه واکنش فعالان حقوق زنان را نیز در پی داشته است.
کریمه نجفی، فعال حقوق زنان، به زن‌نیوز می‌گوید اختلاف خانوادگی نمی‌تواند توجیهی برای خشونت علیه زنان باشد.
او می‌گوید: «زن حق زندگی دارد. متأسفانه زنان نه فقط امروز، بلکه در گذشته نیز قربانی خشونت‌های خانوادگی بوده‌اند. در افغانستان گاهی فاصله میان یک اختلاف خانوادگی و یک جنایت مرگبار بسیار کوتاه است و در کوچک‌ترین اختلاف، زن قربانی می‌شود.»
صدیقه روشن، فعال حقوق بشر، نیز می‌گوید پرونده نوریه بار دیگر این پرسش را مطرح کرده که زنان در معرض خشونت در افغانستان به کجا می‌توانند پناه ببرند.
او به زن‌نیوز می‌گوید: «زنان در معرض خشونت به کجا باید پناه ببرند؟ چه نهادی باید پیش از آن‌که خشونت به قتل تبدیل شود، مداخله کند؟ و آیا عاملان خشونت علیه زنان، صرف‌نظر از نسبت خانوادگی‌شان با قربانی، واقعاً پاسخ‌گو می‌شوند؟»
این نگرانی در شرایطی مطرح می‌شود که ریچارد بنت، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور حقوق بشر افغانستان، پیش‌تر هشدار داده است که دسترسی زنان و دختران به عدالت در افغانستان تحت حاکمیت طالبان به‌شدت محدود شده است. در گزارش او درباره دسترسی زنان به عدالت آمده است که ساختارهای تخصصی حمایت از زنان از بین رفته و توان زنان برای فرار از خشونت و پیگیری قضایی عاملان آن کاهش یافته است.
