یونیسف: ممنوعیت آموزش دختران در افغانستان بیعدالتی بزرگ عصر ما است
- Zan News

- Sep 17
- 2 min read

یونیسف به مناسبت چهارمین سال محرومیت دختران از آموزش در افغانستان با نشر بیانیهای بار دیگر نسبت به پیامدهای فاجعهبار این سیاست طالبان هشدار داد و آن را «یکی از بیعدالتیهای بزرگ عصر ما» توصیف کرد.
کاترین راسل، مدیر اجرایی یونیسف، روز چهارشنبه (26 سنبله) گفت: «چهار سال است که دختران نوجوان افغانستان از آموزش فراتر از صنف ششم محروم شدهاند. تا پایان سال 2050 بیش از 2.2 میلیون دختر از حق آموزش باز خواهند ماند.»
او افزود که بازگشت بیش از دو میلیون مهاجر افغان از کشورهای همسایه در سال جاری، شمار دختران محروم از مکتب را بیشتر کرده است.
راسل تأکید کرده است که پس از زلزله ویرانگر اخیر در افغانستان که جان بیش از 1,170 کودک را گرفت، اهمیت حضور کارمندان صحی و اجتماعی زن بیش از پیش آشکار شد: «زنان برای تلاش های بشردوستانه ضروری هستند، به ویژه در جامعه ای که تفکیک جنسیتی سختگیرانه توانایی کارگران مرد را برای پاسخگویی به نیازهای زنان و خانواده ها محدود می کند. اگر قرار است این حرفه ها و بسیاری دیگر حفظ شوند، دختران باید آموزش ببینند.»
به گفته یونیسف، این ممنوعیت نه تنها آیندهی شخصی میلیونها دختر را نابود میکند، بلکه ثبات و پیشرفت افغانستان را نیز با خطر جدی روبهرو میسازد: «هیچ کشوری زمانی که نیمی از جمعیتش نادیده گرفته میشود، نمیتواند به پیشرفت برسد.»
یونیسف گفته است که دختران محروم از آموزش تنها درسهای مکتب را از دست نمیدهند، بلکه از رشد فردی، ارتباطات اجتماعی، فرصت ساختن آینده و تحقق تواناییهای خود نیز محروم میشوند. این سازمان همچنین نسبت به افزایش مشکلات روانی، ازدواجهای اجباری و بارداریهای زودرس در میان دختران خانهنشین هشدار داده است.
یونیسف بار دیگر از طالبان خواسته است که فوراً این ممنوعیت را لغو کنند و اجازه دهند همه دختران افغانستان، از ابتدایی تا دانشگاه، به آموزش دسترسی داشته باشند.
گفتنی است که طالبان از 17 سپتامبر 2021، تنها چند هفته پس از بازگشت به قدرت، درهای مکاتب متوسطه را بهروی دختران بستند. این محدودیت که اکنون بیش از 1200 روز ادامه یافته، بیش از 1.4 میلیون دختر را از آموزش محروم کرده است. در ادامه، طالبان دانشگاهها را نیز بستند و محدودیتهای شدیدتری بر زندگی اجتماعی و آزادیهای زنان اعمال کردند.
سازمانهای حقوق بشری این سیاستها را «حمله سیستماتیک به حقوق زنان و آموزش دختران» میخوانند که آینده افغانستان را در مسیر بحران و عقبماندگی بیشتر قرار میدهد.



