زنان معترض در تبعید، 15 آگست را نماد سرکوب و خیانت جهانی به حقوق زنان افغانستان خواندند
در چهارمین سالروز سقوط افغانستان بهدست طالبان، اعضای جنبش زنان افغانستان در تبعید با برگزاری نشستی در پاکستان، چهار سال سلطه طالبان را «دوران سرکوب، تبعیض، جهل و حذف سیستماتیک زنان» توصیف کردند.
در این نشست، زنان معترض تأکید کردند که پانزدهم آگست نه تنها نماد سقوط یک نظام سیاسی، بلکه آغاز دورانی تاریک برای میلیونها زن و دختر افغانستانی بوده است؛ دورانی که با بستن دروازههای مکاتب و دانشگاهها، حذف زنان از جامعه و کار، و سرکوب اقلیتهای قومی و مذهبی همراه شده است.
در قطعنامه این نشست آمده است: «ما هشدار میدهیم که هرگونه بهرسمیت شناختن طالبان، بهمعنای مشروعیتبخشی به آپارتاید جنسیتی و خیانت به عدالت و حقوق بشر است.»
این جنبش در قطعنامه خود خواستار اقدام فوری جامعه جهانی شده و تأکید کرده است که بازگشایی مکاتب و دانشگاهها بهروی دختران باید یکی از پیششرطهای هرگونه تعامل با طالبان باشد. همچنین، ایجاد یک مأموریت نظارتی و حفاظتی برای اقلیتهای قومی و مذهبی، توقف تبعیض سیستماتیک بر پایه زبان، مذهب و قومیت، و حمایت عملی، امنیتی و حقوقی از مدافعان حقوق بشر، روزنامهنگاران، زنان و پناهجویان افغان از جمله مطالبات فوری این نشست است.
جنبش زنان در تبعید همچنین خواستار جلوگیری از اخراج اجباری پناهجویان از کشورهای همسایه شده و از نهادهای بینالمللی خواسته است که پرونده جنایات طالبان، بهویژه جنایات علیه زنان، به مراجع بینالمللی و دادگاه کیفری بینالمللی (ICC) ارجاع داده شود. آنان تأکید کردهاند که تمامی کمکهای بینالمللی به افغانستان باید مشروط به رعایت حقوق بشر و نظارت کامل نهادهای بیطرف باشد.
زنان معترض تأکید کردهاند که تا رسیدن به عدالت، برابری، آزادی و ایجاد یک نظام مردمسالار، به مبارزه مدنی خود ادامه خواهند داد و از جامعه جهانی خواستند شنونده صرف نباشد، بلکه حامی و همراه واقعی صدای زنان افغانستان باشد.
