پیش از آنکه نامی بگیرد، فروخته شد؛ روایت فروش نوزاد دختر در فراه

نوزاد دختری در ولسوالی گلستان ولایت فراه، در نخستین دقایق تولد و پیش از آنکه نامی برایش انتخاب شود، در بدل 25 هزار افغانی فروخته شده است. مادر این نوزاد میگوید فقر شدید و ناتوانی در تأمین نان چهار دختر دیگرش، او را به این تصمیم وادار کرده است.
هاجره (نام مستعار)، مادر این نوزاد، در گفتوگو با زننیوز میگوید حدود 35 روز پیش پنجمین دخترش را در مرکز صحی دولتی ولسوالی گلستان به دنیا آورده و با همکاری یکی از قابلهها، نوزاد تازهمتولدشدهاش را به یکی از باشندگان روستای خود فروخته است.
بهگفته او، این معامله در همان دقایق نخست پس از تولد انجام شد؛ زمانی که خانواده هنوز فرصتی برای انتخاب نام برای نوزاد نداشت.
هاجره میگوید شوهرش بیکار است و خانواده توان تأمین ابتداییترین نیازهای زندگی را ندارد. او همچنین میافزاید که پیش از این نیز چندین بار دختران دیگرش را برای فروش پیشنهاد کرده بود، اما خریداری پیدا نشده بود.
او درباره تصمیمش به زننیوز میگوید: «مشکلات اقتصادی ما زیاد بود. نتوانستم یک دختر دیگر را هم نگه دارم. مجبور بودم؛ گفتم از اینکه چهار طفل دیگرم تلف شوند، این یکی را فروختم تا برای دیگران نان بگیرم.»
سخنان هاجره از مشکلات شدید اقتصادی خانوادهای حکایت دارد که برای تأمین ابتداییترین نیازهای زندگی با دشواری روبهرو است. با این حال، نگرانی او تنها به فقر محدود نمیشود، بلکه آینده دخترانش در افغانستان نیز از دغدغههای این مادر است.
او میگوید: «امروز طالبان زنان و دختران را خانهنشین کردهاند. به کدام امید این دختر را کلان میکردم؟ خواست من این است که دولت به همه کسانی که نیازمندند کمک کند.»
فروش یک نوزاد برای تأمین مخارج زندگی، تصمیمی نیست که بتوان آن را تنها با شرایط اقتصادی یک خانواده توضیح داد، بلکه این رویداد پرسشهایی درباره نبود حمایت مؤثر از خانوادههای آسیبپذیر و شرایطی مطرح میکند که در آن، والدین ممکن است فروش یا واگذاری فرزندشان را تنها راه مقابله با گرسنگی بدانند.
این نخستین بار نیست که زننیوز با خانوادهای گفتوگو میکند که بهدلیل مشکلات اقتصادی از فروش نوزاد خود خبر داده است.
پیش از این نیز زننیوز روایت خانوادهای در ولایت هرات را منتشر کرده بود که نوزاد دخترشان را در یکی از شفاخانههای خصوصی، در بدل 12 هزار افغانی فروخته بودند.
شوهر سلیمه، مادر آن نوزاد، به زننیوز گفته بود که همسرش برای زایمان به عمل جراحی نیاز داشت، اما خانواده توان پرداخت هزینههای درمان و زندگی را نداشت.
او گفته بود که پیش از انجام عمل جراحی، با هماهنگی یکی از قابلهها، سند فروش دخترش را امضا کرده است.
این مرد در گفتوگو با زننیوز گفته بود: «اگر این کار را نمیکردم، هم دخترم و هم خانمم تلف میشدند. حالی حداقل اگر طفل من به خانهام نمیرود، دلم جمع است که زنده مانده است.»
زننیوز همچنین پیش از این در یک گزارش ویدیویی، دشواریهای زندگی خانوادهای در ولایت غور را به تصویر کشیده بود که در آن یک زن سالخورده از تصمیم خود برای فروش دو نواسه خردسالش بهدلیل فقر و تنگدستی سخن گفته بود.
این زن گفته بود که ناچاری و ناداری او را وادار کرده است تا دو نواسهاش را در بدل مبلغ اندکی برای فروش بگذارد.
در همین حال، فعالان حقوق بشری میگویند تکرار چنین روایتهایی ضرورت بررسی مستقل این موارد و وضعیت خانوادههای در معرض فقر شدید را برجسته میسازد.
هاشم قربانی، فعال حقوق بشر، در گفتوگو با زننیوز میگوید: «فقر میتواند خانوادهها را به شرایطی دشوار برساند، اما کودکان نباید بهای آن را با از دست دادن امنیت و حق برخورداری از مراقبت بپردازند.»
او تأکید میکند که مقامهای حاکم و نهادهای امدادرسان مسئولیت دارند خانوادههای نیازمند را شناسایی کرده و کمکهای غذایی و مالی در اختیار آنان قرار دهند.
فروش نوزادان و تلاش خانوادهها برای فروش فرزندانشان، علاوه بر بحران اقتصادی، نگرانیهایی درباره نقض حقوق کودکان و نبود حمایت مؤثر از خانوادههای آسیبپذیر در افغانستان مطرح میکند.






