Photo: Fars منابع محلی در ولایت پنجشیر گزارش داده‌اند که دو موتر حامل نظامیان طالبان در ولسوالی عنابه و مرکز این ولایت با دو کودک برخورد کرده و آنان را زخمی کرده‌اند. به گفته این منابع، روز چهارشنبه (17 ثور) یک موتر نوع “فورد” متعلق به طالبان در ولسوالی عنابه با یک کودک هشت‌ساله تصادف کرد. منابع می‌گویند که این کودک به شدت زخمی شده و برای درمان فوری به کابل انتقال یافته است. در یک رویداد جداگانه که روز سه‌شنبه در مرکز پنجشیر رخ داد، یک موتر نوع “هایلکس” حامل طالبان در منطقه بازارک با یک کودک هفت‌ساله که در حال رفتن به مکتب بود، برخورد کرد و او را زخمی ساخت. به گفته شاهدان عینی، این حادثه در زمانی رخ داد که کودک در مسیر رفتن به مکتب بود. فرماندهی امنیه طالبان در پنجشیر با تأیید این دو رویداد گفته است که عاملان حوادث بازداشت شده‌اند. بر اساس اطلاعات ارائه‌شده، افراد بازداشت‌شده به کمیسیون نظامی پنجشیر انتقال یافته و پرونده‌های آنان برای بررسی‌های بیشتر به نهادهای عدلی و قضایی طالبان ارجاع داده شده است. این در حالی است که پیش از این نیز موارد مشابهی از برخورد موترهای حامل نظامیان طالبان با غیرنظامیان در پنجشیر گزارش شده بود.

Exclusive to Zan TV تورنتو – کانادا: هم‌زمان با روز جهانی آزادی مطبوعات، کنفرانس سالانه مرکز آزادی بیان با حضور گسترده خبرنگاران، استادان دانشگاه، و فعالان رسانه‌ای از کشورهای مختلف، از جمله افغانستان، در شهر تورنتوی کانادا برگزار شد. این نشست با تمرکز بر چالش‌ها و فرصت‌های ژورنالیزم در جوامع دموکراتیک و سرکوب‌گر، به‌ویژه وضعیت نگران‌کننده آزادی بیان در افغانستان تحت حاکمیت طالبان، در قالب دو میز گفتگو برگزار گردید. Exclusive to Zan TV میز نخست با عنوان "حقیقت در عصر سرکوب"، به رهبری لطف‌الله نجفی‌زاده، رئیس تلویزیون آمو، برگزار شد. جنیفر هالت (نشریه والروس)، میشل شپرد (CJFE)، برنت جولی (CAJ)، و لوکان (استاد علوم سیاسی دانشگاه تورنتو) در این پنل به بررسی تفاوت‌های موجود میان فضای رسانه‌ای در کشورهای دموکراتیک و سرکوب‌گر پرداختند. سخنرانان بر اهمیت ساختارهای حمایتی در کشورهای آزاد و فقدان این امکانات در کشورهایی چون افغانستان تأکید کردند. Exclusive to Zan TV میز دوم این کنفرانس، تحت عنوان "از سرخط تا سکوت؛ مبارزه برای ژورنالیزم در افغانستان"، به وضعیت دشوار خبرنگاران افغانستان اختصاص داشت. این بخش به گردانندگی سامیه مدوار از نشریه والروس و با حضور فریده نیکزاد (دانشگاه کارلتون)، شعیب رحیم (استاد دانشگاه)، و زهرا نادر (مؤسس زن‌تایمز) برگزار شد. سخنرانان به شرایط سرکوب‌گرانه طالبان، محدودیت‌های گسترده برای رسانه‌ها، و مقاومت روزنامه‌نگاران زن در برابر سانسور و تهدید پرداختند. باب ری، نماینده دایمی کانادا در سازمان ملل، در سخنرانی‌اش گفت: "رسانه‌ها در بسیاری از کشورها به‌گونه‌ای سیستماتیک هدف قرار گرفته‌اند و جامعه جهانی باید در دفاع از آزادی بیان متحد عمل کند." نجیب اصیل، رئیس مرکز آزادی بیان، با اشاره به سال 2024 به‌عنوان یکی از خون‌بارترین سال‌ها برای خبرنگاران گفت: "دست‌کم 124 خبرنگار در 18 کشور جان باخته‌اند که این آمار در پنج دهه گذشته بی‌سابقه است." در این نشست، از ریچل پالفر، رئیس سازمان Journalists for Human Rights (JHR)، به‌خاطر حمایت و تسهیل انتقال بیش از 2400 خبرنگار و فعال حقوق بشر افغان به کانادا از سال 2021 بدین‌سو، تقدیر شد. همچنین از ربابه محمدی، هنرمند افغان، به‌پاس مقاومت و فعالیت هنری‌اش در دفاع از حقوق زنان افغانستان با وجود معلولیت جسمی، قدردانی به‌عمل آمد. Exclusive to Zan TV سخنرانان کنفرانس، از جمله نجیب اصیل، خواهان افزایش حمایت دولت کانادا و نهادهای رسانه‌ای بین‌المللی از خبرنگاران افغان در خطر، به‌ویژه در پاکستان، ایران و ترکیه، شدند. او بر ضرورت همکاری در زمینه کاریابی، اسکان و حفاظت از جان روزنامه‌نگاران افغان تأکید کرد. در پایان، شماری از خبرنگاران و مسئولان سازمان‌های بین‌المللی حامی آزادی بیان از طریق پیام‌های ویدیویی، دیدگاه‌های خود را درباره وضعیت جهانی رسانه‌ها، به‌ویژه شرایط سرکوب‌گر در افغانستان، به اشتراک گذاشتند.

social media منابع محلی در ولایت دایکندی از مسمومیت ده‌ها دانش‌آموز دختر در مکاتب ولسوالی‌های کیتی و شهرستان خبر داده‌اند. به گفته منابع، صبح امروز چهارشنبه (17 ثور) دانش‌آموزان مکتب نسوان کیتی به‌طور ناگهانی دچار علایم خارش شدید، تهوع و نفس‌تنگی شدند. شمار این دانش‌آموزان بین 40 تا 50 نفر گزارش شده است. منابع تأیید کرده‌اند که این دانش‌آموزان به کلینیک ولسوالی کیتی انتقال یافته و وضعیت برخی از آنان وخیم توصیف شده است. علت این مسمومیت هنوز مشخص نیست، اما برخی از دانش‌آموزان گفته‌اند که پیش از بروز علایم، بوی خاصی را در صنف‌های درسی استشمام کرده بودند. در همین حال، منابع صحی در مرکز دایکندی گفته‌اند که دانش‌آموزان دختر در منطقه "چاه چاه" ولسوالی شهرستان نیز مسموم شده‌اند. منابع وضعیت صحی این دانش‌آموزان را پایدار توصیف کرده‌اند. با این حال، مقامات محلی طالبان در دایکندی تاکنون در این مورد اظهار نظری نکرده‌اند. این در حالی است که سال گذشته نیز موارد مشابهی از مسمومیت دختران دانش‌آموز در لیسه نسوان تمران ولسوالی کیتی گزارش شده بود.

Sent to Zan TV جنبش فانوس آزادی زنان افغانستان با نشر اعلامیه‌ای، نسبت به رایزنی‌های دفتر هیأت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان (یوناما) پیرامون واگذاری کرسی نمایندگی دائمی افغانستان به طالبان، ابراز نگرانی کرده است. این جنبش در اعلامیه خود، این اقدام را تلاشی برای مشروعیت‌بخشی تدریجی به طالبان و نادیده گرفتن حقوق مردم افغانستان توصیف کرده است. در اعلامیه‌ای که از سوی این جنبش منتشر شده، آمده است که آغاز این رایزنی‌ها، در حالی که طالبان هیچ‌گونه مشروعیت مردمی یا حقوقی ندارد، گامی نگران‌کننده در مسیر نادیده گرفتن خواست و حقوق مردم افغانستان است. این جنبش تأکید کرده است که طالبان با عملکرد "مستبدانه"، حذف سیستماتیک زنان از عرصه‌های اجتماعی و سرکوب آزادی‌های بنیادین، بارها ثابت کرده‌اند که نماینده واقعی مردم افغانستان نیستند. این جنبش همچنین به طرح “موزاییک” سازمان ملل اشاره کرده که از سوی یوناما برای ایجاد یک چهارچوب فراگیر جهت گفت‌وگو با تمامی ذینفعان در افغانستان راه‌اندازی شده است. بر اساس اعلامیه جنبش فانوس، این طرح بدون مشارکت واقعی مردم، به‌ویژه زنان، پیش می‌رود و ممکن است به جای تسهیل گفت‌وگوی ملی، به ابزاری برای رسمیت‌دهی به طالبان تبدیل شود. یکی از اعضای این جنبش گفت: "سازمان ملل من حیث بزرگترین مرجع حقوق بشری نباید با طالبان تروریست تعامل نماید. هیچ کشور دنیا حق ندارد با دستان خون آلود طالبان دست حمایت بدهد." جنبش فانوس از جامعه جهانی، نهادهای حقوق بشری و سازمان ملل خواسته است تا در تصمیم‌گیری‌های مرتبط با آینده سیاسی افغانستان، به خواست مردم و حقوق آنان توجه بیشتری داشته باشند. این جنبش همچنین بر ضرورت بازنگری در روندهای کنونی تأکید کرده است. گفتنی است که طرح “موزاییک” از سوی دفتر نمایندگی سازمان ملل در افغانستان (یوناما) معرفی شده است و هدف آن، ایجاد فضای گفت‌وگو میان تمامی ذینفعان سیاسی و اجتماعی افغانستان است. این طرح با هدف تسهیل روند صلح و ایجاد چارچوبی برای تعامل سیاسی در افغانستان طراحی شده است، اما برخی از فعالان حقوق بشر و گروه‌های مدنی نسبت به تأثیرات احتمالی آن بر مشروعیت‌بخشی به طالبان ابراز نگرانی کرده‌اند.

Sent to Zan TV جنبش فریاد زنان افغانستان از رایزنی‌های دفتر هیأت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان (یوناما) پیرامون واگذاری کرسی نمایندگی دائمی افغانستان در سازمان ملل به طالبان، ابراز نگرانی کرده و آن را اقدامی “زن‌ستیزانه و ناقض حقوق بشر” خوانده است. این جنبش هشدار داده که چنین تصمیمی به معنای رسمیت‌بخشی به یک رژیم سرکوب‌گر و دشمن آشکار آزادی‌های اساسی در افغانستان خواهد بود. در اعلامیه‌ای که از سوی این جنبش منتشر شده، تأکید شده است که واگذاری کرسی افغانستان به طالبان نه‌تنها خیانت به خون هزاران زن و مرد این سرزمین است که برای حقوق، عدالت و آزادی جان باخته‌اند، بلکه “بی‌اعتنایی آشکار به اصول و تعهدات سازمان ملل در قبال حقوق بشر و حقوق زنان” محسوب می‌شود. جنبش فریاد زنان افغانستان تصریح کرده که طالبان با سرکوب سیستماتیک و حذف حقوق زنان و دختران، هیچ‌گونه نمایندگی مشروع و مردمی از افغانستان ندارند و دسترسی آنان به کرسی نمایندگی در سازمان ملل، تلاشی برای عادی‌سازی یک رژیم ناقض حقوق بشر خواهد بود. جنبش فریاد زنان افغانستان هشدار داده است که واگذاری کرسی افغانستان به طالبان، تشویق به تکرار جنایت، سرکوب و نقض آزادی‌ها در سایر نقاط جهان خواهد بود. در اعلامیه آمده است: “سازمان ملل نباید به جایگاه مشروعیت‌بخشی به ناقضان حقوق بشر تبدیل شود.” این جنبش از نهادهای حقوق بشری، فمینیستی و دموکراتیک در سطح جهانی خواسته است تا در برابر این تصمیم احتمالی ایستادگی کنند. طالبان پس از به‌دست گرفتن قدرت در افغانستان، با صدور بیش از 80 فرمان، تمامی حقوق زنان و دختران را از آنان سلب کرده‌اند. این محدودیت‌ها باعث حذف زنان از زندگی عمومی و خانه‌نشینی اجباری آنان شده است. همچنین، سازمان ملل متحد اخیراً مشورت‌هایی را تحت عنوان "طرح موزاییک" برای آینده سیاسی افغانستان آغاز کرده است. این طرح که از سوی دفتر نمایندگی سازمان ملل (یوناما) راه‌اندازی شده، با هدف ایجاد یک چهارچوب فراگیر برای گفت‌وگو با تمامی ذینفعان طراحی شده است؛ اما بسیاری از فعالان حقوق زنان این طرح را تلاشی برای مشروعیت‌بخشی و عادی‌سازی روابط جهانی با طالبان می‌دانند.

Photo: AP در سایه‌ی حکومت طالبان، زنان افغانستان نه تنها از حق آموزش، کار و آزادی محروم شده‌اند، بلکه به‌طور فزاینده با شکنجه، تحقیر و مجازات‌های قرون‌وسطایی مواجه‌اند. صفیه و عایشه، دو زن از ولایت‌های سرپل و تخار، روایت‌هایی تکان‌دهنده از بازداشت، شکنجه و شلاق خوردن‌شان به دست طالبان دارند؛ تنها به جرم نداشتن «محرم» یا نپوشیدن برقع. شکنجه برای رفتن به بازار بدون محرم صفیه (نام مستعار)، زن 29 ساله‌ای از سرپل، مادر دو کودک است. او می‌گوید در عقرب سال گذشته، تنها به این دلیل که برای خرید مواد خوراکی با پسرخاله‌اش به بازار رفته بود، از سوی نیروهای امر به معروف طالبان دستگیر شد. «وقتی ما را گرفتند، از پسرخاله‌ام پرسیدند این دختر کیست؟ گفت دخترخاله‌ام است، شوهرش در ایران است و من آمده‌ام کمکش کنم. اما آن‌ها گفتند ما رابطه‌ی نامشروع داریم. ما را جلو مردم لت‌وکوب کردند و به زور سوار موترشان کردند.» صفیه روایت می‌کند که پس از انتقال به تحقیق‌خانه، دیگر پسرخاله‌اش را ندید. او را به اتاقی تاریک بردند و سه طالب، بازجویی را آغاز کردند. «می‌پرسیدند با او چه رابطه‌ای داری؟ می‌گفتم پسرخاله‌ام است، مثل برادرم. اما آن‌ها تهدید می‌کردند که اگر اعتراف نکنم، شکنجه می‌شوم.» طالبان او را با شوک برقی شکنجه کردند تا وادارش کنند به داشتن رابطه با پسرخاله‌اش اعتراف کند. «با شوک برقی به بدنم می‌زدند. از ترس و درد، مجبور شدم اعتراف دروغ بکنم.» چند روز بعد، صفیه و پسرخاله‌اش در دادگاه طالبان محاکمه و هر دو به 39 ضربه شلاق محکوم شدند. «درد شلاق فقط روی بدنم نبود، روحم را زخمی کرد. از آن روز، دیگر آن زن و مادری نیستم که بتواند از فرزندانش مراقبت کند. شب‌ها فقط صدای دره‌هایی را می‌شنوم که بر کمرم فرود می‌آمدند.» بر روی دستان صفیه هنوز زخم‌هایی دیده می‌شود که به‌گفته‌ی خودش، اثر شکنجه‌ی برقی‌اند؛ روشی که در گزارش‌های عفو بین‌الملل نیز به‌عنوان یکی از ابزارهای شکنجه‌ی طالبان مستند شده است. مجازات به‌خاطر نپوشیدن برقع عایشه (نام مستعار)، دختر 21 ساله‌ای از تخار، روایت مشابهی دارد. او می‌گوید تنها به‌دلیل نداشتن برقع، در حالی‌که حجاب داشت، توسط طالبان بازداشت شد. «گفتند چرا چادری نداری؟ وقتی گفتم حجاب دارم، اما پوشیدن چادری در اسلام واجب نیست، یکی از آن‌ها با سیلی به صورتم زد.» او را به بازداشتگاه بردند؛ جایی‌که بیست زن دیگر در یک اتاق نگه‌داری می‌شدند و به آن‌ها غذا داده نمی‌شد. پس از چند روز، دوسیه‌ی او به محکمه طالبان فرستاده شد. «هیچ وکیل نداشتم. قاضی من را به اتهام بدحجابی به 25 ضربه شلاق محکوم کرد.» عایشه با صدای بغض‌آلود ادامه می‌دهد: «مرا در ملأ عام، جلوی چشم مردم شلاق زدند. یک هفته دیگر در زندان نگه‌ام داشتند تا زخم‌هایم بهبود یابد.» او می‌گوید پس از آزادی، دچار بحران روحی شد و دوستان نزدیکش نیز از او فاصله گرفتند. «گفتند فاحشه‌ام… چون به آن‌ها اطلاعات دروغ داده بودند. هیچ‌کس نمی‌فهمد که شلاق خوردن جلوی مردم چه حسی دارد؛ تو را بپوشانند و دره بزنند…» روایت‌های صفیه و عایشه، تنها دو نمونه از صدها مورد مشابه‌اند. از زمان بازگشت طالبان به قدرت در سال 2021، خشونت، تحقیر و مجازات‌های بدنی علیه زنان به سیاستی نهادینه‌شده تبدیل شده است. بر اساس گزارش رسانه‌ها و اسناد رسمی ستره محکمه‌ی طالبان، تنها در دو سال گذشته بیش از 1050 نفر، از جمله دست‌کم 200 زن در ملأ عام شلاق خورده‌اند. گفته می‌شود آمار واقعی به‌مراتب بیشتر از این ارقام است. زنان بسیاری به اتهام‌هایی چون نبود محرم، بدحجابی، یا صحبت با مردان نامحرم دستگیر و مجازات می‌شوند. سازمان‌های بین‌المللی حقوق بشر بارها نسبت به این خشونت‌ها هشدار داده‌اند. دیده‌بان حقوق بشر و عفو بین‌الملل، مجازات‌های بدنی، شکنجه، و دادگاه‌های صحرایی طالبان را نقض آشکار قوانین بین‌المللی و حقوق انسانی دانسته‌اند. اما طالبان همچنان این اقدامات را با ادعای «اجرای شریعت» توجیه می‌کنند و از پاسخ‌گویی به نهادهای بین‌المللی سر باز می‌زنند. نام‌ها برای حفظ امنیت مصاحبه‌شوندگان تغییر یافته‌اند. این گزارش براساس مصاحبه‌های مستقیم با قربانیان تهیه شده است.

Social Media در پی یک رویداد ترافیکی در شاهراه سمنگان–بلخ، سه تن جان باختند و 33 تن دیگر، از جمله زنان و کودکان، زخمی شدند. به‌گفته مسئولان محلی طالبان، این حادثه صبح امروز سه‌شنبه (16 ثور) در منطقه «گولایی کفترخانه» ولسوالی خُلم ولایت سمنگان رخ داده است. حشمت‌الله رحمانی، سخنگوی فرماندهی امنیه طالبان در سمنگان، گفته است که زنان و کودکان نیز در میان زخمیان این رویداد هستند. او افزوده است که تمام زخمیان به شفاخانه منتقل شده‌اند و علت وقوع این حادثه، بی‌احتیاطی راننده بوده است. گفتنی است که رویدادهای ترافیکی در افغانستان هرساله جان صدها تن را می‌گیرد.

Photo: LBC/Getty مرکز خبرنگاران افغانستان نسبت به پیامدهای منفی ممنوعیت نشر تصاویر موجودات زنده در 18 ولایت کشور هشدار داده و از طالبان خواسته است تا در این تصمیم تجدید نظر کنند. این نهاد روز دوشنبه (15 ثور) در بیانیه‌ای گفته است که طالبان به‌تازگی این ممنوعیت را در ولایت پنجشیر نیز عملی کرده‌اند. به گفته این مرکز، این ممنوعیت طالبان تأثیر مخربی بر روند فعالیت رسانه‌ها گذاشته و مردم را از دسترسی به اطلاعات محروم می‌کند. در بیانیه آمده است که نشر تصاویر زنده‌جان به‌طور رسمی در نیمی از ولایت‌های کشور، از جمله قندهار، تخار، بادغیس، هلمند، ننگرهار، نورستان، فراه، نیمروز، بدخشان، بغلان، جوزجان، زابل، پروان، کندز، بامیان، دایکندی و فاریاب ممنوع شده است. این مرکز افزوده است که برخی رسانه‌ها نیز در نتیجه این محدودیت‌ها ناچار به تعطیلی شده‌اند. مرکز خبرنگاران افغانستان خواهان تجدیدنظر طالبان در زمینه‌ ممنوعیت نشر تصاویر موجودات زنده شده است. گفتنی است که طالبان پیش‌تر گفته بودند که ممنوعیت ثبت و نشر تصاویر موجودات زنده را در سراسر کشور اعمال خواهند کرد.

Photo: © Ilia Bronskiy | Unsplash انجمن هماهنگی زنان فعال افغانستان در واکنش به گزارش‌ها درباره‌ی طرح اخراج پناه‌جویان افغان از سوییس، آن‌هم بر اساس قومیت، این اقدام را "تبعیض‌آمیز، غیراخلاقی و ناقض آشکار قوانین بین‌المللی حقوق بشر" خوانده و خواستار بررسی فوری این موضوع توسط نهادهای جهانی شده است. این اعلامیه در واکنش به گزارش یک روزنامه‌ سوئیسی منتشر شده که از طرح احتمالی اخراج پناه‌جویان افغان از این کشور، به‌ویژه از قوم پشتون، خبر داده بود؛ موضوعی که واکنش‌های گسترده‌ای را در داخل و خارج از کشور به دنبال داشته است. در اعلامیه این انجمن آمده است که اخراج افراد از هر ملیت یا قومیت، به‌ افغانستان تحت حاکمیت طالبان، نه‌تنها نقض اصول اخلاقی و انسانی است، بلکه نقض صریح کنوانسیون 1951 ژنو در مورد پناهندگان و سایر اسناد بین‌المللی حقوق بشر به شمار می‌رود. انجمن هماهنگی زنان فعال هشدار داده است که چنین اخراج‌هایی، اگر تنها بر مبنای هویت قومی صورت گیرد، می‌تواند مصداق تبعیض نژادی باشد و موجب گسترش بی‌اعتمادی نسبت به سیاست‌های پناهندگی شود. به‌ویژه در شرایطی که افغانستان زیر سلطه‌ی رژیمی است که خود بر اساس تبعیض قومی، مذهبی و سیاسی عمل می‌کند. در ادامه این اعلامیه، از نهادهایی چون دفتر کمیساریای عالی سازمان ملل برای حقوق بشر، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور افغانستان، کمیته محو تبعیض نژادی سازمان ملل، دادگاه حقوق بشر اروپا و سایر نهادهای بین‌المللی خواسته شده است تا با دقت به این موضوع رسیدگی کنند و مانع تکرار چنین فجایعی شوند. این انجمن همچنین از دولت سوییس خواسته است که درباره‌ی این گزارش‌ها توضیح بدهد و تعهد خود را به اصول حقوق بشر، به‌ویژه اصل عدم تبعیض بر اساس قومیت، به‌صورت رسمی و شفاف اعلام کند. در پایان، انجمن هماهنگی زنان فعال افغانستان تأکید کرده است که همه‌ی اقوام افغانستان، از جمله پشتون، تاجیک، هزاره، ازبیک، ترکمن، بلوچ و دیگران باید به‌شکل برابر از حقوق انسانی برخوردار باشند و هیچ قوم یا گروهی نباید قربانی سیاست‌های تبعیض‌آمیز در هیچ کشور متمدنی قرار گیرد.

Photo: VCG حامد کرزی، رییس‌جمهور پیشین افغانستان، در واکنش به گزارش اخیر صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل (یونیسف) درباره افزایش مرگ‌ومیر کودکان و نوزادان در کشور، خواستار بازگشایی فوری مکاتب و دانشگاه‌ها به‌روی دختران شد. آقای کرزی در پیامی که در شبکه اجتماعی ایکس منتشر کرده، گفته است که جلوگیری از مرگ‌ومیر نوزادان و مادران در گرو توسعه نظام آموزشی و فراهم‌سازی فرصت‌های برابر برای تحصیل دختران و پسران است. او تأکید کرده است: "علاج اساسی مشکلات را در توسعه و تقویت نظام آموزشی و فراهم بودن فرصت تعلیم برای تمام فرزندان کشور، اعم از دختران و پسران، و تمهیدات لازم برای جلوگیری از فرار قوای بشری و کادرهای علمی و مسلکی به خارج از کشور می‌داند." او از حکومت طالبان خواسته است هرچه زودتر درب مکاتب و دانشگاه‌‌ها را به‌روی دختران باز کند "تا دیگر شاهد مرگ‌ومیر مادران و کودکان نوزاد وطن در اثر مشکلات موجود نباشیم." رییس‌جمهور پیشین همچنین از ادارات و سازمان‌های امدادرسان بین‌المللی خواسته است تا برای رفع فوری این مشکلات، به تجهیز و تأمین نیازمندی‌های مراکز صحی در سراسر افغانستان توجه کنند و برای نجات جان مادران و کودکان اقدام نمایند. این اظهارات در حالی مطرح می‌شود که یونیسف به‌تازگی گزارش داده است میزان مرگ‌ومیر نوزادان در ولایت قندهار از میانگین ملی بالاتر است. تام فلچر، معاون دبیرکل سازمان ملل متحد، پس از بازدید از شفاخانه‌ای در قندهار گفته بود در هر تخت سه نوزاد بستری هستند و داکتران گاهی مجبور به تصمیم‌گیری‌های دشوار برای نجات یک تن از میان چند نوزاد می‌شوند. او گفته است که تعطیلی صدها مرکز صحی و کاهش بودجه‌های صحی، میلیون‌ها نفر را از دسترسی به خدمات ابتدایی درمانی محروم کرده است.