Sent to ZAN TV جنبش آزادگان در تبعید می‌گوید اعتراضات مردمی در منطقه جبرئیل هرات تنها واکنش به یک رویداد مشخص نیست، بلکه صدای مردمی است که نزدیک به پنج سال زیر سایه سرکوب، تبعیض، محرومیت و حذف سیستماتیک از حقوق اساسی خود زندگی کرده‌اند. این جنبش با نشر اعلامیه‌ای از اعتراض زنان و باشندگان هرات حمایت کرده و برخورد طالبان با معترضان را نقض آشکار حقوق بشر خوانده است. در اعلامیه آمده است که زنان افغانستان، به‌ویژه زنان هرات، بار دیگر نشان داده‌اند که سیاست‌های حذف زنان از عرصه‌های اجتماعی، آموزشی، فرهنگی و سیاسی نتوانسته است اراده آنان را برای دفاع از آزادی و کرامت انسانی درهم بشکند. جنبش آزادگان در تبعید گفته است بازداشت زنان معترض و برخورد خشونت‌آمیز با شهروندان، نمونه‌ای دیگر از سیاست سازمان‌یافته طالبان برای خاموش ساختن صدای آزادی‌خواهی است. این جنبش تأکید کرده است که آنچه امروز در افغانستان جریان دارد، تنها نقض پراکنده حقوق زنان نیست، بلکه شکلی از «آپارتاید جنسیتی» است. این جنبش از جامعه جهانی خواسته است این وضعیت را به رسمیت بشناسد و عاملان آن را پاسخ‌گو سازد. جنبش آزادگان در تبعید از سازمان ملل متحد، شورای حقوق بشر، دولت‌های دموکراتیک و نهادهای مدافع حقوق بشر نیز خواسته است از موضع‌گیری‌های نمادین فراتر بروند و برای حمایت از زنان افغانستان، آزادی بازداشت‌شدگان و پاسخ‌گو ساختن عاملان سرکوب اقدام عملی کنند. در اعلامیه آمده است که سکوت در برابر سرکوب زنان افغانستان به معنای عادی‌سازی بی‌عدالتی است. این جنبش گفته است زنان هرات تنها برای حقوق خود مبارزه نمی‌کنند، بلکه از ارزش‌های آزادی، برابری و کرامت انسانی دفاع می‌کنند. این واکنش در حالی مطرح می‌شود که باشندگان منطقه جبرئیل هرات روز سه‌شنبه (19 جوزا) در اعتراض به بازداشت زنان توسط طالبان به دلیل نوع پوشش به خیابان آمدند. طالبان این اعتراض را با شلیک و لت‌وکوب سرکوب کردند. گزارش‌ها حاکی است که در پی شلیک نیروهای طالبان، دست‌کم چهار نفر، شامل یک کودک، زخمی شده‌اند. گفتنی است که اداره امر به معروف و نهی از منکر طالبان در روزهای اخیر محدودیت‌ها بر گشت‌وگذار زنان را تشدید کرده و ده‌ها زن را از نقاط مختلف هرات، از جمله جبرئیل، به اتهام عدم رعایت حجاب مورد نظر این گروه بازداشت کرده است.

Social Media طالبان اعتراض باشندگان منطقه جبرئیل هرات به بازداشت زنان از سوی این گروه را با شلیک و لت‌وکوب سرکوب کرده‌اند. این اعتراض امروز، سه‌شنبه (19 جوزا) پس از چند روز بازداشت زنان و دختران از سوی مأموران امر به معروف طالبان به دلیل نوع پوشش مورد نظر این گروه در هرات راه‌اندازی شد. در این اعتراض، ده‌ها تن از باشندگان جبرئیل حوالی ساعت 8:00 صبح امروز در امتداد جاده عمومی این شهرک و چهارراهی «بهار زندگی» تجمع کردند. معترضان در این تجمع شعار «تحصیل، کار، آزادی» سر دادند. منابع محلی می‌گویند نیروهای طالبان برای پراکنده‌کردن معترضان شلیک کرده و شماری از آنان را با چوب و سنگ لت‌وکوب کرده‌اند. به گفته منابع، دست‌کم سه معترض زخمی و به شفاخانه منتقل شده‌اند. منابع همچنان گفته‌اند که یک کودک در نزدیکی محل اعتراض از اثر برخورد چره‌ی گلوله زخمی شده است. به گفته آنان، طالبان پس از پراکنده‌کردن تجمع، حضور نیروهای خود را در جبرئیل افزایش داده و این منطقه حالت نظامی به خود گرفته است. ریچارد بنت، گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد برای افغانستان، از استفاده بیش از حد از زور توسط طالبان علیه معترضان در هرات ابراز نگرانی کرده است. او امروز در ایکس نوشته است که عاملان خشونت باید پاسخ‌گو شوند. آقای بنت افزوده است که زمان کاهش تنش‌ها، احترام به آزادی شهروندان، به‌ویژه زنان و دختران، و جلوگیری از آسیب بیشتر فرا رسیده است. این اعتراض در واکنش به بازداشت زنان در روزهای اخیر در هرات برگزار شد. جورجیت گانون، سرپرست یوناما، روز گذشته در نشست ویژه شورای امنیت سازمان ملل متحد گفته بود که طالبان در روزهای شنبه و یک‌شنبه دست‌کم 30 زن را در هرات به دلیل نوع پوشش بازداشت کرده‌اند. این در حالی است که طالبان پس از بازگشت به قدرت در سال 2021 محدودیت‌های گسترده‌ای بر پوشش، رفت‌وآمد، آموزش، کار و حضور اجتماعی زنان وضع کرده‌اند.

Photo: © Martin Keep / AFP / Getty Images بورد کریکت انگلستان و ولز اعلام کرده است که تیم زنان پناهنده افغانستان تابستان امسال برای یک تور ورزشی به انگلستان می‌رود. بر اساس اعلام بورد کریکت انگلستان و ولز، این تور از 22 جون آغاز می‌شود و برای بازیکنان افغان فرصت‌های تمرینی و مسابقات بیست‌آوره فراهم خواهد کرد. این بازیکنان همچنان در فاینل جام جهانی بیست‌آوره زنان 206 در انگلستان حضور خواهند یافت. بورد کریکت انگلستان و ولز گفته است که این تور از نظر فرهنگی و ورزشی اهمیت دارد. به گفته این نهاد، پس از بازگشت طالبان به قدرت در اگست 2021، زنان در افغانستان به‌گونه سیستماتیک از ورزش و زندگی عمومی کنار زده شده‌اند. گفتنی است که بیش از 20 عضو تیم ملی پیشین زنان افغانستان از سال 2021، پس از بازگشت طالبان به قدرت و ممنوعیت عملی مشارکت زنان در ورزش، در استرالیا در تبعید زندگی می‌کنند. تیم منتخب زنان افغانستان نخستین مسابقه رقابتی خود را در جنوری 2025 در ملبورن انجام داد و همزمان با جام جهانی ۵۰ اووره در اواخر سال گذشته در هند نیز حضور داشت. بورد کریکت انگلستان و ولز گفته است که تور انگلستان فرصتی برای ادامه مسیر ورزشی این بازیکنان و اتصال دوباره آنان با کریکت جهانی است. این نهاد افزوده است که کریکت مسئولیت دارد از شمولیت و فرصت برابر در ورزش حمایت کند. کلر کانر، معاون اجرایی بورد کریکت انگلستان و ولز و مدیر اجرایی کریکت زنان انگلستان، گفته است که این بازیکنان پس از آوارگی از افغانستان، در شرایط دشوار به مسیر ورزشی خود ادامه داده‌اند. او افزوده است که میزبانی از این تیم بخشی از حمایت این نهاد از حضور زنان در ورزش است. مل جونز، از مسئولان نهاد «It’s Game On»، گفته است که این تور یک گام مهم به پیش است، اما نشان می‌دهد که هنوز کارهای زیادی باقی مانده است. او گفته است این بازیکنان با وجود آنچه از آنان گرفته شده، شجاعت و تعهد خود به کریکت را حفظ کرده‌اند و باید به عنوان بخشی از جامعه جهانی کریکت به رسمیت شناخته شوند. شورای بین‌المللی کریکت در اپریل سال گذشته یک گروه کاری ویژه برای حمایت از بازیکنان زن آواره افغانستان ایجاد کرد. این نهاد با همکاری بورد کریکت انگلستان، کریکت استرالیا و بورد کریکت هند، برای حمایت از این بازیکنان صندوق مالی اختصاص داده است.

Source: Too Young To Wed هیأت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان، یوناما، می‌گوید فرمان شماره 18 طالبان درباره «تفریق زوجین» می‌تواند زمینه کودک‌همسری را تقویت کند؛ زیرا در این فرمان، سکوت دختر پس از رسیدن به بلوغ می‌تواند به عنوان رضایت او به ازدواج تعبیر شود. این نهاد گفته است چنین حکمی اصل رضایت آزاد و کامل را تضعیف کرده و مانع حفاظت از منافع عالی کودک می‌شود. یوناما روز پنج‌شنبه (31 ثور) با نشر اعلامیه‌ای از اعلام فرمان شماره 18 طالبان درباره جدایی زن و شوهر ابراز نگرانی شدید کرده است. به گفته این نهاد، این فرمان گام دیگری در فرسایش حقوق زنان و دختران و نظام‌مند شدن تبعیض در قانون و عمل است. یوناما گفته است این اصولنامه در مورد زنانی که خواهان جدایی از شوهران‌شان هستند، در یک چارچوب نابرابر عمل می‌کند. بر اساس اعلامیه یوناما، در این فرمان مردان از حق یک‌جانبه طلاق برخوردارند، اما زنان باید مسیرهای قضایی پیچیده و محدودکننده را برای جدایی از شوهران خود دنبال کنند. این نهاد گفته است چنین وضعیتی تبعیض ساختاری را تقویت کرده و استقلال زنان را در مسائل مربوط به کرامت، امنیت و رفاه‌شان محدود می‌سازد. جورجیت گانیون، معاون نماینده ویژه دبیرکل سازمان ملل و سرپرست یوناما، گفته است فرمان شماره 18 بخشی از یک روند گسترده و عمیقاً نگران‌کننده است که حقوق زنان و دختران افغان را فرسایش می‌دهد. او افزوده است که این فرمان، همراه با محدودیت‌ها بر آموزش دختران و مشارکت زنان در امور عمومی، تبعیض را نهادینه می‌کند و زنان و دختران را از آزادی، فرصت‌ها و دسترسی به عدالت محروم می‌سازد. یوناما گفته است این فرمان باید در چارچوب اقداماتی دیده شود که از زمان بازگشت طالبان به قدرت در سال 2021 حقوق زنان را متأثر ساخته است. این نهاد یادآور شده است که فرمان نخست طالبان درباره حقوق زنان در دسمبر 2021 برخی حقوق، از جمله رضایت زنان در ازدواج و حق دسترسی به میراث را به رسمیت شناخته بود، اما فرمان‌های بعدی این حمایت‌ها را تضعیف کرده‌اند. یوناما به فرمان شماره 12 طالبان در سال 2026 نیز اشاره کرده و گفته است که این فرمان مداخله قضایی در امور ازدواج را محدود ساخته است. به گفته یوناما، بر اساس آن فرمان، تنها در مواردی که زنان به‌گونه شدید مورد لت‌وکوب قرار گرفته باشند، شوهران محکوم به بدرفتاری به 15 روز زندان محکوم می‌شوند. یوناما تأکید کرده است که افغانستان به تعهدات بین‌المللی خود در زمینه حقوق بشر، از جمله محو خشونت علیه زنان و حفاظت از حقوق کودکان، مکلف است. این نهاد از طالبان خواسته است قوانین، سیاست‌ها و اقدامات خود را با تعهدات بین‌المللی حقوق بشری هماهنگ سازند. گفتنی است که طالبان فرمان «اصولنامه تفریق زوجین» را در 14 می 2026 در جریده رسمی وزارت عدلیه منتشر کرده‌اند. هدف این فرمان تعیین شرایط و احکام جدایی زن و شوهر در موقعیت‌های مختلف است و به قاضی صلاحیت می‌دهد که در صورت موجود بودن شرایط، حکم تفریق صادر کند. پیش از این، شماری از فعالان حقوق زنان و سازمان‌های حقوق بشری خواستار لغو این اصولنامه شده‌اند و گفته‌اند که این فرمان می‌تواند زمینه کودک‌همسری را تقویت کند. برخی رسانه‌های افغان و بین‌المللی نیز از آن به عنوان «قانون کودک‌همسری طالبان» یاد کرده‌اند. این در حالی است که از سال 2021 تاکنون، ممنوعیت آموزش متوسطه و عالی دختران، محدودیت دسترسی زنان به کار و فرمان‌های تازه درباره ازدواج و تفریق، میلیون‌ها زن و دختر افغان را از آموزش، فعالیت اقتصادی و دسترسی برابر به عدالت محروم کرده است. فرمان شماره 18 در کنار سایر محدودیت‌های طالبان، نابرابری‌های حقوقی علیه زنان و دختران را در خانواده، ازدواج و روند قضایی عمیق‌تر می‌سازد.

Photo: © Felipe Dana / AP Photo سه زن رهاشده از زندان طالبان در گفت‌وگو با زن‌نیوز روایت تکان‌دهنده‌ای از تجربه خود در بازداشتگاه‌های این گروه بیان کرده‌اند. این زنان می‌گویند در زندان‌های طالبان، «امنیت، قانون و کرامت انسانی» معنایی ندارد. اقلیما، یکی از این زنان، که به گفته خودش شش ماه پیش به دلیل نپذیرفتن محدودیت‌های طالبان بازداشت شده بود، می‌گوید فضای زندان از همان ابتدا با تهدید و فشار همراه بوده است. او می‌گوید: «من ندانستم که زندان طالبان جایی برای اصلاح بود یا مرکز فحشا؛ چون همه را به زور به فحشا وادار می‌کردند. طالبان وارد بخش زندان زنان می‌شدند و ما در فضای دائمی ترس و فشار قرار داشتیم. به ما می‌گفتند برای اصلاح زندانی‌مان کرده‌اند، اما در عمل فقط تحقیر، تهدید و برخوردهای خشونت‌آمیز وجود داشت. به زور بر زنان و دختران تجاوز می‌کردند. هر نوع مقاومتی که می‌کردیم، با مجازات و فشار پاسخ می‌دادند. ما را به بخش انفرادی می‌بردند و بعد، حتی به صورت گروهی، طالبان به زندانی‌ها تجاوز می‌کردند.» او تأکید می‌کند که زنان در زندان‌های طالبان هیچ مصونیت و هیچ مسیر واقعی برای شکایت یا دفاع از خود نداشتند. در همین حال، ثریا، یکی دیگر از زنان رهاشده، از تجربه خود در زندان طالبان می‌گوید: «از لحظه ورود تا شب‌ها، زندان برای ما به معنی ترس بود. هیچ لحظه‌ای احساس امنیت وجود نداشت. هر رفتار ناپسند یا آزاردهنده بدون پاسخ می‌ماند و هیچ نهادی برای رسیدگی وجود نداشت. نه تنها طالبان جوان، حتا ریش‌سفیدهای‌شان نیز می‌آمدند و از پشت پنجره‌های اتاق زندان به زنان آسیب می‌رساندند. آنان به زور هرچه دل‌شان می‌خواست انجام می‌دادند و ما هیچ کاری کرده نمی‌توانستیم.» رنگینه نیز روایت خود را این‌گونه بیان می‌کند: «نه زن موی‌سفید و نه دختر جوان؛ هیچ‌کدام در امان نبودیم. شب‌ها فضای زندان با ترس و بی‌پناهی همراه بود. هیچ نظم یا سازوکاری برای حفاظت از زنان وجود نداشت. طالبان می‌گفتند دخترها دل ما را زده‌اند و باید از زنان پیر و موی‌سفید هم لذت ببریم؛ چون تجربه دارند. هر وقت دل‌شان می‌خواست، می‌آمدند و به هر زن و دختری که خودشان می‌خواستند، حتا در برابر هم‌سلولی‌هایش، تجاوز می‌کردند.» این زنان می‌گویند زندان‌های طالبان نه مکانی برای اصلاح، بلکه به محیطی برای سرکوب، ارعاب و فروپاشی امنیت روانی و انسانی زنان تبدیل شده است. این روایت‌ها در حالی مطرح می‌شود که پیش از این نیز گزارش‌هایی درباره شکنجه، آزار جنسی، بدرفتاری و نبود نظارت مستقل بر بازداشتگاه‌های طالبان منتشر شده است. طالبان زنان را به اتهام‌هایی چون عدم رعایت حجاب اجباری، شرکت در اعتراضات، فعالیت‌های مدنی، «جرایم اخلاقی» و حتا گدایی بازداشت می‌کنند. این گروه این بازداشت‌ها را «اجرای شریعت»، «حفظ عفاف» و «اصلاح» زنان عنوان می‌کند. با این حال، روایت‌های مشابه زنان رهاشده بار دیگر پرسش‌های جدی درباره وضعیت حقوق بشر، امنیت زنان و عملکرد ساختارهای بازداشت در افغانستان را مطرح می‌کند. نهادهای بین‌المللی حقوق بشر بارها بازداشت زنان توسط طالبان را خودسرانه، بدون روند شفاف قضایی و بخشی از سرکوب سیستماتیک زنان خوانده‌اند.

Social Media منابع محلی در کابل می‌گویند یک مرد جوان امروز سه‌شنبه (29 ثور) در اعتراض به بیکاری و فشارهای اقتصادی، در نزدیکی سرک میدان هوایی دست به خودسوزی زده است. به گفته شاهدان عینی، این رویداد در ناحیه دهم کابل و در نزدیکی فاز سوم شهرک آریا رخ داده است. شاهدان گفته‌اند این مرد خود را فارغ‌التحصیل دانشکده انجنیری کابل معرفی کرده و گفته است که با وجود مراجعه به نهادهای مختلف، موفق به یافتن کار نشده است. بر اساس روایت شاهدان، او پیش از این اقدام از فقر، بیکاری و فشارهای اقتصادی شکایت داشته و ‌گفته است دیگر توان بازگشت به خانه و پاسخ‌گویی به خانواده‌اش را ندارد. منابع محلی گفته‌اند باشندگان محل موفق شدند آتش را خاموش کنند و این مرد را نجات دهند. به گفته آنان، او دچار سوختگی شدید شده و پس از تماس مردم، با آمبولانس شفاخانه شیخ زاید به بیمارستان منتقل شده است. تا کنون جزئیات دقیقی درباره هویت و وضعیت صحی این فرد منتشر نشده است. این رویداد در حالی رخ داده است که افغانستان تحت حاکمیت طالبان با بحران شدید اقتصادی روبه‌رو است. گزارش‌های سازمان ملل و نهادهای بین‌المللی بارها هشدار داده‌اند که میلیون‌ها نفر در افغانستان نمی‌توانند نیازهای اولیه زندگی خود را تأمین کنند. در چنین وضعیتی، بیکاری، فقر و فشارهای اقتصادی، به‌ویژه بر جوانان و خانواده‌های آسیب‌پذیر، پیامدهای جدی اجتماعی و روانی بر جا گذاشته است.

Photo: © Imogen Anderson / BBC بی‌بی‌سی در گزارشی گفته است که فقر شدید، بیکاری و گرسنگی، شماری از خانواده‌ها را در افغانستان وادار به تصمیم‌های دشوار، از جمله فروش دختران خردسال‌شان برای ازدواج کرده است. این گزارش که از شهر چغچران، مرکز غور، تهیه شده، وضعیت خانواده‌هایی را روایت می‌کند که به دلیل نبود کار، کاهش کمک‌های بشری و خشکسالی، توان تأمین نیازهای اولیه خود را ندارند. در این گزارش آمده است که برخی پدران در غور گفته‌اند برای تأمین نان، درمان یا پرداخت بدهی، ناچار شده‌اند درباره فروش دختران خردسال خود تصمیم بگیرند. عبدالراشد عظیمی، یکی از باشندگان غور، به بی‌بی‌سی گفته است که به دلیل فقر و بدهکاری حاضر است دختران هفت‌ساله‌اش را برای ازدواج بفروشد تا بتواند بقیه فرزندانش را نان بدهد. بی‌بی‌سی همچنین از سعید احمد، پدری دیگر در غور، نقل کرده است که دختر پنج‌ساله‌اش را پس از بیماری و برای پرداخت هزینه درمان، به یکی از بستگانش فروخته است. به گفته او، اگر پول می‌داشت، هرگز چنین تصمیمی نمی‌گرفت. این در حالی است که کاهش کمک‌ها، بیکاری، خشکسالی و محدودیت‌های طالبان بر زنان، خانواده‌های فقیر در افغانستان را به تصمیم‌های آسیب‌زا مانند فروش دختران خردسال و ازدواج زودهنگام وادار کرده است.

Photo: @nmic8 مسئولان طالبان در ننگرهار می‌گویند که در پی فروریختن سقف یک خانه در ولسوالی اچین این ولایت، سه عضو یک خانواده جان باخته و یک کودک زخمی شده است. دفتر رسانه‌ای والی طالبان در ننگرهار روز سه‌شنبه (29 ثور) در اعلامیه‌ای گفته است که این رویداد شب گذشته، حوالی ساعت 10:00 شب، در منطقه عبدالخیل ولسوالی اچین رخ داده است. بر اساس اعلامیه، طوفان شدید باعث فروریختن سقف، دیوار و 2 اتاق یک خانه مسکونی شده است. در نتیجه این رویداد، یک مرد 32 ساله، یک زن 34 ساله و یک کودک 3 ساله جان باخته‌اند. دفتر رسانه‌ای طالبان در ننگرهار گفته است که یک دختر 10 ساله نیز در این رویداد زخمی شده است. به گفته طالبان، این کودک برای درمان به مرکز صحی منتقل شده است. عبدالمتین مخلص، ولسوال طالبان در اچین، گفته است که اجساد قربانیان با همکاری باشندگان محل از زیر آوار بیرون کشیده شده است. این در حالی است که در هفته‌های اخیر باران‌های شدید، طوفان و سرازیرشدن سیلاب‌ها در شماری از ولایت‌های افغانستان رویدادهای مشابهی را در پی داشته است.

Photo: © Wakil Kohsar / AFP سازمان ملل متحد در گزارش تازه‌ای گفته است که محدودیت‌های مداوم طالبان بر زنان و دختران، اقتصاد و نیروی کار افغانستان را بیشتر تضعیف کرده است. در این گزارش که روز پنج‌شنبه (24 ثور) منتشر شده، آمده است که نزدیک به 100 فرمان صادرشده از سوی طالبان از سال 2021 تاکنون همچنان پابرجاست و دسترسی زنان و دختران به آموزش، کار و آزادی رفت‌وآمد را در سراسر افغانستان محدود کرده است. سازمان ملل گفته است میلیون‌ها خانواده در افغانستان همچنان برای دسترسی به نیازهای اساسی مانند غذا، آب پاک، خدمات صحی، مسکن، گرمایش و پوشاک با مشکلات شدید روبه‌رو هستند. در گزارش آمده است که بیش از 80 درصد خانواده‌ها در افغانستان بدهکار هستند و نزدیک به سه‌چهارم آنان برای ادامه زندگی از روش‌های آسیب‌زا استفاده می‌کنند. به گفته سازمان ملل، این روش‌ها شامل کاهش مصرف غذا، قرض گرفتن و بیرون‌کردن کودکان از مکتب است. بر اساس این گزارش، حدود 28 میلیون نفر در افغانستان در سال 2025 در فقر زندگی کرده‌اند. سازمان ملل گفته است بازگشت گسترده مهاجران، بدتر شدن خشکسالی و کاهش کمک‌های بین‌المللی این وضعیت را دشوارتر کرده است. در گزارش آمده است که تولید ناخالص داخلی واقعی افغانستان در سال 2025 تنها 1.9 درصد رشد کرده است، در حالی که رشد جمعیت به 6.5 درصد رسیده است. به گفته سازمان ملل، این وضعیت باعث کاهش درآمد سرانه شده است. سازمان ملل همچنین گفته است که کمک‌های بین‌المللی به افغانستان در سال 2025 حدود 16.5 درصد کاهش یافته است، در حالی که نیازهای بشری همچنان رو به افزایش بوده است. این گزارش در حالی منتشر شده است که برنامه جهانی غذا پیش از این هشدار داده بود 13.8 میلیون نفر در افغانستان با ناامنی شدید غذایی روبه‌رو هستند و زنان و کودکان از آسیب‌پذیرترین گروه‌ها به شمار می‌روند.

Source: 8AM Media منابع محلی از پیدا شدن اجساد سه زن در کابل و قندهار خبر داده‌اند. به گفته منابع، اجساد دو زن امروز پنج‌شنبه (24 ثور) در ناحیه هفدهم شهر کابل پیدا شده است. این اجساد از دامنه یک تپه در نزدیکی جاده مارشال فهیم توسط باشندگان محل پیدا شده‌اند. منابع گفته‌اند که این دو زن حدود 19 و 35 سال سن داشته‌اند. تا کنون هویت این زنان مشخص نشده است. در قندهار نیز منابع از پیدا شدن جسد یک زن در ساحه نساجی خبر داده‌اند. به گفته منابع، بر بدن این زن نشانه‌هایی دیده شده که احتمال برخورد با موتر را نشان می‌دهد. باشندگان محل جسد این زن را برای شناسایی به شفاخانه میرویس منتقل کرده‌اند. تا کنون دلیل مرگ این سه زن و عاملان این رویدادها روشن نیست. مسئولان محلی طالبان در کابل و قندهار نیز تا کنون در این باره چیزی نگفته‌اند. این در حالی است که پس از بازگشت طالبان به قدرت، موارد قتل‌های مرموز، ناپدیدشدن افراد و سرقت‌های مسلحانه در بخش‌های مختلف افغانستان افزایش یافته است.