په ۱۵ د اگست د رسېدو سره، د ښځو د آزادۍ پر لور خوځښت ویلي چې دا ورځ د افغانستان د معاصر تاریخ «تر ټولو تریخې ورځې او د تیارو، سرکوب، وېرې او د بشري حقونو د پراخ نقض» د پیل یاد راژوندی کوي؛ هغه ورځ چې له هغې وروسته ویره، تبعیض او بې‌عدالتي د میلیونو افغانانو پر برخلیک سیوری شوی دی.

د خبریالانو بې‌سرحده سازمان (RSF) په یوه اعلامیه کې د طالبانو له‌خوا په کابل کې د خبریالانو او د رسنیو د کارکوونکو خودسرانه نیول غندلي او له دې ډلې یې غوښتي چې ژر تر ژره ټول نیول شوي کسان آزاد کړي او پر رسنیو فشار پای ته ورسوي.

د افغانستان د ښځو د سیاسي مشارکت شبکه، د طالبانو د بیا واک ته رسېدو د څلورمې کلیزې په درشل کې، په یوه اعلامیه کې دا ورځ د هېواد په تاریخ کې «توره ورځ» بللې او ویلي یې دي چې تېرو څلورو کلونو کې د افغانستان خلکو ته پرته له «ظلم، وېرې، فقر، جبري کډوالۍ، وژنې، زندان، شکنجې، تېرۍ، سپکاوي او بې‌عدالتی» بل څه نه دي پاتې شوي.

د ملګرو ملتونو د مېشتېدو پروګرام وايي چې په افغانستان کې د هغو ښځو او نجونو لپاره چې له مهاجرته راستانه کېږي، هېڅ ډول تعلیمي، کاري او یا هم د ټولنیز او اقتصادي پرمختګ فرصتونه نشته.