زه هم د طالبانو د لومړۍ واکمنۍ پر مهال په کندز کې له زده‌کړو محرومه شوم. هغه وخت مې په کورنیو ښوونځیو او د ملا په حضور کې خپلو زده‌کړو ته دوام ورکړ. له ټولو ستونزو سره سره، هېڅکله مې خپله هیله له لاسه ورنه کړه.

څلور کاله له هغه وخته تېرېږي چې جمهوري نظام ونړېد او طالبان يو ځل بيا واک ته ورسېدل؛ څلور کاله چې هره ورځ يې د دوکې، ناپوهۍ او تاوتريخوالي ياد تازه کوي. ذبيح‌الله مجاهد، د طالبانو وياند، په خپل وروستي مرکه کې له «اسکای نيوز» سره ادعا کړې چې دا ډله له «د مشروعيت له ستونزې» سره نه ده مخ، او ګڼ هېوادونه په «غيرعلني ډول» هغوی منلي دي.

د غور د وچو او یخو غرونو په زړه کې، هلته چې ژوند له کوچنیوالي نجونو ته دا ور زده کړي چې «په چوپتیا ساه اخیستل» یو هنر دی، یوه نجلۍ اوسېده چې پخوا یې ګومان کاوه کولای شي نړۍ بدله کړي؛ د کتاب په وسیله، د قلم په وسیله، د پوهې په وسیله. نوم یې شهلا قریشي دی؛ ۱۸ کلنه ده، خو د هغې د خوبونو عمر تر هغه ډېر لنډ و لکه څومره چې یې فکر کاوه.