Source: Ariana News / X; محمد خالد حنفی، وزیر امر به معروف و نهی از منکر طالبان، در سفر به هرات واکنش‌های جهانی به سیاست‌های این گروه درباره پوشش زنان را «غیرمنصفانه» خوانده است. وزارت امر به معروف طالبان روز دوشنبه (22 سرطان) بخش‌هایی از سخنرانی حنفی در هرات را منتشر کرده است. براساس اعلامیه این وزارت، او در دیدار با علما، مسئولان محلی، بزرگان قومی و متنفذان ولایت‌های فراه، غور، هرات و بادغیس درباره تطبیق قانون امر به معروف سخنرانی کرده است. حنفی در این نشست گفته است که برخی نهادها و کشورها حقوق بشر را به چند موضوع محدود می‌کنند. او ادعا کرده است که طالبان حقوق بشر را در افغانستان «مطابق شریعت اسلامی» تأمین کرده‌اند. وزیر امر به معروف طالبان همچنان از واکنش‌های جهانی درباره حجاب زنان در افغانستان انتقاد کرده و گفته است که در برخی کشورها در برابر خشونت علیه زنان و کودکان سکوت می‌شود، اما در مورد آن‌چه او «رعایت حجاب شرعی» در افغانستان خوانده، واکنش‌های گسترده صورت می‌گیرد. او در بخش دیگری از سخنانش رسانه‌ها را مخاطب قرار داده و از مسئولان رسانه‌ها خواسته است که قانون امر به معروف طالبان را رعایت کنند و از رسانه‌ها برای ترویج ارزش‌های مورد نظر این گروه استفاده شود. این سخنان در حالی مطرح می‌شود که بازداشت زنان در هرات به اتهام رعایت‌نکردن حجاب مورد نظر طالبان، در هفته‌های گذشته با اعتراض باشندگان منطقه جبرئیل و واکنش نهادهای حقوق بشری روبه‌رو شده بود. یوناما پیش‌تر اعلام کرده بود که طالبان در روزهای ششم و هفتم جوزا دست‌کم 30 زن را در هرات به اتهام رعایت‌نکردن حجاب بازداشت کرده و صدها زن دیگر را به‌گونه شفاهی تهدید کرده‌اند. پس از این بازداشت‌ها، باشندگان منطقه جبرئیل هرات در اعتراض به خیابان آمدند. اما، طالبان این اعتراض را با خشونت سرکوب کردند و در نتیجه آن دست‌کم دو نفر کشته و چندین تن دیگر زخمی شدند. نهادهای حقوق بشری و سازمان‌های بین‌المللی، بازداشت زنان به دلیل پوشش و استفاده از زور علیه معترضان را محکوم کرده‌اند. آنان گفته‌اند که اعتراض مسالمت‌آمیز حق مردم است و سرکوب آن نقض حقوق بشر به شمار می‌رود. طالبان پس از بازگشت به قدرت در آگست 2021 محدودیت‌های گسترده‌ای بر آموزش، کار، رفت‌وآمد، پوشش و حضور اجتماعی زنان و دختران وضع کرده‌اند. وزارت امر به معروف این گروه در سال‌های اخیر به یکی از نهادهای اصلی اجرای این محدودیت‌ها تبدیل شده است. ادعای وزیر امر به معروف طالبان درباره تأمین حقوق بشر در حالی مطرح می‌شود که زنان و دختران در افغانستان از آموزش بالاتر از صنف ششم، تحصیل در دانشگاه، بسیاری از فرصت‌های کاری و حضور آزاد در زندگی عمومی محروم شده‌اند.

Image: UNICEF/UN0877098/Khayyam یونیسف در گزارش تازه‌ای هشدار داده است که 3.7 میلیون کودک زیر پنج سال در افغانستان به دلیل ناامنی غذایی، با خطر بلند سوءتغذیه روبه‌رو اند. این نهاد گفته است که افغانستان در آستانه فصل اوج سوءتغذیه قرار دارد. براساس گزارش، نزدیک به نیمی از کودکان زیر پنج سال در افغانستان دچار کوتاه‌قدی ناشی از سوءتغذیه‌اند و 10.3 درصد آنان به لاغری شدید یا متوسط مبتلا اند. یونیسف گفته است حدود 90 درصد کودکان خردسال در افغانستان در فقر غذایی زندگی می‌کنند و بسیاری از آنان روزانه فقط یک یا دو نوع غذا می‌خورند؛ چیزی که برای رشد سالم کودک کافی نیست. داکتر تاج‌الدین اویواله، نماینده یونیسف در افغانستان، گفته است که کودکان خردسال پیش از آغاز فصل اوج سوءتغذیه نیز به وضعیت خطرناک نزدیک شده‌اند. او تأکید کرده است که باید پیش از رسیدن کودکان به مرحله سوءتغذیه شدید اقدام شود. یونیسف خواستار کمک فوری و سرمایه‌گذاری بیشتر برای محافظت از تغذیه کودکان، به‌ویژه کودکان 6 تا 23 ماهه و زنان باردار شده است. این هشدار در حالی مطرح می‌شود که پس از سلطه طالبان بر افغانستان در سال 2021، فقر، بیکاری و کاهش کمک‌های جهانی، میلیون‌ها خانواده را با بحران شدید غذایی روبه‌رو کرده است.

Social Media نصیراحمد فایق، سرپرست نمایندگی افغانستان در سازمان ملل متحد، گفته است که افزایش قتل‌های مرموز، تجاوز جنسی، آدم‌ربایی، اعدام‌های فراقضایی و ازدواج‌های اجباری در افغانستان، پیامد نبود حاکمیت قانون و گسترش فرهنگ معافیت از مجازات زیر سلطه طالبان است. فایق روز دوشنبه (22 سرطان) در صفحه ایکس خود نوشته است که امنیت واقعی تنها به معنای نبود جنگ یا درگیری مسلحانه نیست. او گفته است امنیت زمانی معنا دارد که مردم بتوانند زیر چتر حاکمیت قانون، عدالت و پاسخ‌گویی زندگی کنند؛ بدون این‌که از قتل، تجاوز، آدم‌ربایی و خشونت بترسند. سرپرست نمایندگی افغانستان در سازمان ملل نوشته است: «متأسفانه، امروز افغانستان بیش از هر زمان دیگری از چنین امنیتی محروم است و زنان، کودکان و دیگر غیرنظامیان آسیب‌پذیر سنگین‌ترین بهای آن را می‌پردازند.» فایق افزوده است که افزایش جرم‌های خشونت‌آمیز در افغانستان نتیجه مستقیم تضعیف نظام عدالت و نبود پاسخ‌گویی است. این اظهارات در حالی مطرح می‌شود که طالبان همواره ادعا کرده‌اند در افغانستان امنیت تأمین شده است. اما در نزدیک به پنج سال گذشته، گزارش‌های متعدد از قتل‌های مرموز، بازداشت‌ها، ناپدیدشدن‌ها، خشونت علیه زنان و مجازات‌های فراقضایی در بخش‌های مختلف کشور منتشر شده است.

ائتلاف مستقل جنبش‌های اعتراضی زنان افغانستان در واکنش به اعلام نتایج کانکور بدون حضور دختران گفته است که این آزمون «مشروعیت علمی» ندارد و نشانه حذف سیستماتیک زنان و دختران از آموزش و آینده افغانستان است. این ائتلاف روز پنج‌شنبه (18 سرطان) در اعلامیه‌ای که برای زن‌نیوز فرستاده، اعلام نتایج کانکور از سوی طالبان را محکوم کرده و گفته است که میلیون‌ها دختر افغانستان نزدیک به پنج سال است از آموزش، تحصیل و شرکت در کانکور محروم مانده‌اند. در اعلامیه آمده است که اعلام نتایج کانکوری که در آن هیچ دختری اجازه شرکت نداشته، دستاورد آموزشی نیست، بلکه به گفته این ائتلاف، «نشانه آشکار آپارتاید جنسیتی و محروم‌سازی سیستماتیک نیمی از جمعیت افغانستان از حق آموزش و آینده» است. ائتلاف مستقل جنبش‌های اعتراضی زنان افغانستان گفته است که سیاست طالبان در برابر آموزش دختران یک اقدام موقت نیست، بلکه بخشی از روند حذف زنان از عرصه‌های آموزشی، اجتماعی و عمومی افغانستان است. این ائتلاف هشدار داده است که پیامد محرومیت دختران از آموزش فقط به مکتب و دانشگاه محدود نمی‌ماند. به گفته این جنبش، نابودی سرمایه انسانی، گسترش فقر، افزایش مهاجرت اجباری، تشدید نابرابری و عقب‌ماندگی افغانستان از پیامدهای مستقیم محرومیت میلیون‌ها دختر از آموزش است. ائتلاف مستقل جنبش‌های اعتراضی زنان افغانستان طالبان را مسئول مستقیم نقض گسترده حقوق بشر و نابودی آینده میلیون‌ها دختر خوانده و گفته است که سیاست‌های این گروه باید در سطح بین‌المللی مورد پیگرد و پاسخ‌گویی قرار گیرد. این جنبش از سازمان ملل، نهادهای بین‌المللی، دولت‌ها و مدافعان حقوق بشر خواسته است که از «ابراز نگرانی» فراتر بروند و برای پایان‌دادن به آپارتاید جنسیتی در افغانستان اقدامات عملی و الزام‌آور انجام دهند. در اعلامیه آمده است که سکوت و بی‌عملی در برابر این وضعیت، به ادامه آن مشروعیت می‌بخشد. طالبان پس از بازگشت به قدرت در آگست 2021، دختران را از مکتب‌های بالاتر از صنف ششم، دانشگاه و شرکت در کانکور محروم کرده‌اند. محرومیت دختران از کانکور تنها حذف آنان از یک آزمون نیست؛ این سیاست راه ورود دختران به تحصیلات عالی، کار تخصصی، استقلال اقتصادی و سهم‌گیری در آینده افغانستان را می‌بندد.

Image: © UNHCR / Oxygen Empire Media Production الکساندر دی‌کرو، رییس برنامه توسعه سازمان ملل، و برهم صالح، کمیشنر عالی سازمان ملل در امور پناهندگان، در دیدار با مقام‌های طالبان خواستار تأمین حقوق اساسی زنان و دختران در افغانستان شده‌اند. برنامه توسعه سازمان ملل متحد و کمیشنری عالی سازمان ملل در امور پناهندگان روز چهارشنبه (17 سرطان) در اعلامیه‌ای گفته‌اند که این دو مقام در پایان سفر مشترک‌شان به افغانستان با مقام‌های طالبان دیدار کرده‌اند. به گفته این دو نهاد، مقام‌های سازمان ملل در این دیدار تأکید کرده‌اند که زنان و دختران باید بتوانند در زندگی اجتماعی و اقتصادی افغانستان سهم کامل داشته باشند. آنان گفته‌اند که حضور زنان و دختران برای تقویت خانواده‌ها، ثبات جامعه‌ها و بهبود آینده افغانستان ضروری است. این دو مقام سازمان ملل همچنان گفته‌اند که کارمندان زن نهادهای کمک‌رسان باید اجازه داشته باشند به زنان و دختران، به‌ویژه زنان بازگشت‌کننده، دسترسی پیدا کنند و به آنان کمک برسانند. این درخواست در حالی مطرح شده است که افغانستان با موج گسترده بازگشت مهاجران روبه‌رو است. براساس اعلامیه مشترک UNDP و UNHCR، از سال 2023 تاکنون بیش از شش میلیون افغان به کشور بازگشته‌اند و انتظار می‌رود تا پایان سال 2026 حدود 2.5 میلیون نفر دیگر نیز به افغانستان برگردند. برهم صالح گفته است که نزدیک به نیمی از جمعیت افغانستان به کمک‌های بشردوستانه نیاز دارد. به گفته او، با بازگشت میلیون‌ها افغان دیگر، فشار بر خانواده‌ها و جامعه‌های محلی بیشتر شده است. او تأکید کرده است که کمک فوری به‌تنهایی کافی نیست و بهبود درازمدت افغانستان به مشارکت همه افغان‌ها، به‌ویژه زنان و دختران، وابسته است. الکساندر دی‌کرو نیز گفته است که بازگشت‌کنندگان به کار، خدمات اولیه و فرصت ساختن دوباره زندگی خود نیاز دارند. به گفته او، برای کسانی که به افغانستان برمی‌گردند، بازگشت پایان راه نیست، بلکه آغاز یک مرحله تازه است. طالبان پس از بازگشت به قدرت در آگست 2021 محدودیت‌های گسترده‌ای بر آموزش، کار و حضور اجتماعی زنان و دختران وضع کرده‌اند. این محدودیت‌ها کار نهادهای کمک‌رسان را نیز دشوار کرده است. سازمان ملل بارها گفته است که حضور کارمندان زن برای رساندن کمک به زنان و دختران در افغانستان ضروری است.

شاپور ځدران، توپ‌انداز پیشین تیم ملی کرکت افغانستان و از چهره‌های پیشگام نسل طلایی این ورزش، روز سه‌شنبه (7 جولای) در 38 سالگی در دهلی‌نو هند درگذشت. او یک روز پیش از 39سالگی‌اش، پس از مبارزه طولانی با یک بیماری نادر سیستم ایمنی (HLH) چشم از جهان بست. ځدران از بازیکنانی بود که نامش با سال‌های آغازین رشد کرکت افغانستان گره خورده است؛ نسلی که از اردوگاه‌های مهاجرت و امکانات محدود برخاست و افغانستان را به میدان‌های جهانی کرکت رساند. او هنگام درگذشت در شفاخانه‌ای در دهلی‌نو تحت درمان بود. بیماری HLH سیستم ایمنی بدن را به‌گونه خطرناک فعال می‌کند و می‌تواند به اندام‌های بدن آسیب بزند. ځدران از ماه‌ها پیش برای درمان در هند به‌سر می‌برد. شاپور ځدران بین سال‌های 2009 تا 2020 برای تیم ملی افغانستان بازی کرد. او در 80 مسابقه بین‌المللی، شامل 44 مسابقه یک‌روزه و 36 مسابقه بیست‌آوره، حضور داشت. شورای بین‌المللی کرکت (ICC) نوشته است که ځدران در کارنامه بین‌المللی خود 43 ویکت در مسابقات یک‌روزه و 37 ویکت در مسابقات بیست‌آوره به‌دست آورد. او با همین آمار، یکی از توپ‌اندازان مهم سال‌های شکل‌گیری تیم ملی افغانستان شناخته می‌شود. مهم‌ترین لحظه کارنامه او در جام جهانی 2015 ثبت شد؛ جایی که افغانستان نخستین پیروزی خود در تاریخ جام جهانی را برابر اسکاتلند به‌دست آورد. ځدران در آن بازی ضربه نهایی پیروزی را زد و تصویر دویدن او با دستان باز، به یکی از ماندگارترین صحنه‌های کرکت افغانستان تبدیل شد. آی‌سی‌سی نوشته است که ځدران در جام جهانی 2015 نیز درخشان ظاهر شد و با گرفتن 10 ویکت، بهترین توپ‌انداز افغانستان در آن رقابت‌ها بود. بورد کرکت افغانستان در واکنش به درگذشت او گفته است که شاپور ځدران از چهره‌های بنیان‌گذار کرکت افغانستان بود و تعهد و تلاش او در رشد این ورزش نقش مهم داشت. درگذشت ځدران با واکنش گسترده جامعه ورزشی افغانستان روبه‌رو شد. مراسم جنازه او روز پنج‌شنبه (9 جولای) در مسجد عیدگاه کابل برگزار شد و سپس پیکرش در تپه مرنجان به خاک سپرده شد. در این مراسم، شماری از چهره‌های شناخته‌شده کرکت افغانستان، از جمله راشد خان، محمد نبی و مجیب‌الرحمان حضور داشتند. هزاران تن از هواداران او نیز برای وداع با این توپ‌انداز پیشین تیم ملی گرد آمدند. شاپور ځدران فقط یک بازیکن کرکت نبود. او بخشی از نسلی بود که برای افغانستان لحظه‌های غرور ساخت. او از میان دشواری‌ها به تیم ملی رسید و برای بسیاری از جوانان افغان نشان داد که ورزش می‌تواند از دل محرومیت، امید و هویت ملی بسازد. مرگ او برای کرکت افغانستان پایان یک چهره ورزشی نیست؛ پایان بخشی از خاطره نسلی است که کرکت افغانستان را از حاشیه به میدان‌های جهانی برد. یاد شاپور ځدران برای هواداران کرکت افغانستان با همان لحظه تاریخی جام جهانی 2015 زنده خواهد ماند؛ لحظه‌ای که افغانستان برد و او با دستان باز در میدان دوید.

یادداشت | داکتر کریمه اعظم، مسئول جنبش زنان معترض شمال روزی که نتایج کانکور اعلام شد، به دلیل ضعیف بودن اینترنت در افغانستان نتوانستم نتیجه‌ام را ببینم. از دوستم در مسکو خواستم که نتیجه را بررسی کند. دقایقی بعد تماس گرفت و با خوشحالی گفت: «مبارک! در رشته طب کامیاب شدی.» از شدت خوشحالی اشک شوق ریختم و سجده شکر به جا آوردم. قبولی در رشته طب بزرگ‌ترین آرزو و عشق زندگی‌ام بود. امروز این خاطره را به یاد می‌آورم، زیرا می‌دانم همین آرزو در دل هزاران دختر افغانستان زنده است؛ دخترانی که امروز از حق آموزش، کانکور و دانشگاه محروم شده‌اند. من نیز در دوره نخست حاکمیت طالبان در کندز از آموزش محروم شدم. در آن زمان، در مکتب‌های خانگی و نزد ملا به آموزش ادامه دادم. با وجود همه دشواری‌ها، هرگز امیدم را از دست ندادم. به همه دختران افغانستان می‌گویم: هیچ‌گاه از رؤیاهای خود دست نکشید. امید، نخستین گام هر پیروزی است. هیچ شرایطی همیشگی نیست. روزی فرا خواهد رسید که دروازه‌های مکاتب و دانشگاه‌ها دوباره به روی همه دختران این سرزمین باز شود و شما با عزت و سربلندی به آرزوهای‌تان برسید.

Still image from video submitted to Zan TV شبکه حرکت زنان در واکنش به اعلام نتایج کانکور 1405 گفته است که اعلام نتایج این آزمون بدون حضور حتی یک دختر، نشانه «دفن عدالت، برابری و آینده افغانستان» است. نتایج کانکور عمومی سال 1405 روز دوشنبه (15 سرطان) از سوی اداره ملی امتحانات طالبان اعلام شد. این آزمون برای چهارمین سال پی‌هم بدون حضور دختران برگزار شد؛ موضوعی که واکنش‌های گسترده زنان و فعالان حقوق بشر را در پی داشته است. شبکه حرکت زنان روز سه‌شنبه (16 سرطان) در اعلامیه‌ای گفته است که کانکور بدون حضور دختران «کانکور نیست»، بلکه به گفته این شبکه، «سند رسمی آپارتاید جنسیتی و حذف سیستماتیک نیمی از جامعه افغانستان» است. در این اعلامیه آمده است: «امروز طالبان نتایج کانکور افغانستان را بدون حضور حتی یک دختر اعلام کردند. این روز، نه روز پیروزی علم، بلکه روز دفن عدالت، برابری و آینده افغانستان است.» براساس گزارش‌ها، حدود 120 هزار داوطلب در کانکور امسال شرکت کرده‌اند و حدود 74 هزار و 500 نفر به نهادهای تحصیلات عالی راه یافته‌اند. راشد، فرزند پهلوان، از ولایت پروان با گرفتن 360 نمره، اول‌نمره عمومی کانکور امسال شده است. اما در میان این داوطلبان هیچ دختری حضور نداشت. دختران افغانستان به دلیل محدودیت‌های طالبان از رفتن به مکتب‌های بالاتر از صنف ششم، دانشگاه و شرکت در کانکور محروم شده‌اند. شبکه حرکت زنان گفته است که محرومیت دختران از کانکور تنها نتیجه سیاست‌های طالبان نیست، بلکه پیامد «سکوت، بی‌عملی و سیاست‌های ناکارآمد جامعه جهانی» نیز است. این شبکه در اعلامیه خود طالبان را به دلیل محروم‌کردن دختران از آموزش و آینده محکوم کرده و از سازمان ملل، دولت‌های مدعی دفاع از حقوق بشر و نهادهای بین‌المللی خواسته است به جای صدور اعلامیه‌های تکراری، اقدام عملی انجام دهند. در بخشی از اعلامیه آمده است: «تا چه زمانی قرار است دختران افغانستان بهای بی‌عملی شما را بپردازند؟» شبکه حرکت زنان گفته است که نشست‌های بی‌نتیجه، اعلامیه‌های تکراری و دیپلماسی بی‌اثر، هیچ دختری را به مکتب بازنگردانده و هیچ دروازه دانشگاهی را به روی دختران باز نکرده است. این شبکه افزوده است که سکوت و انفعال جامعه جهانی باعث شده است طالبان در سیاست حذف زنان و دختران جسورتر شوند و محرومیت آنان از آموزش به یک روند عادی تبدیل شود. این در حالی است که طالبان پس از بازگشت به قدرت در سال 2021، مکاتب دخترانه بالاتر از صنف ششم را بستند و سپس زنان و دختران را از رفتن به دانشگاه نیز منع کردند. این محدودیت‌ها میلیون‌ها دختر را از ادامه آموزش و ساختن آینده حرفه‌ای محروم کرده است. شبکه حرکت زنان در پایان اعلامیه خود گفته است: «افغانستان بدون دختران آینده ندارد و کانکور بدون دختران تنها گواهی بر سقوط عدالت، انسانیت و وجدان جهانی است.» محرومیت دختران از کانکور فقط حذف آنان از یک آزمون آموزشی نیست. این سیاست، مسیر ورود دختران به دانشگاه، کار تخصصی، استقلال اقتصادی و مشارکت در آینده افغانستان را بسته می‌کند. فعالان حقوق زن می‌گویند تا زمانی که دروازه‌های مکتب، دانشگاه و کانکور به روی دختران بسته باشد، هیچ ادعایی درباره عدالت آموزشی و آینده افغانستان قابل دفاع نیست.

Social Media سازمان حمایت از رسانه‌های افغانستان، امسو، اعلام کرده است که جاوید نیازی، مسوول خبرگزاری «پیگرد»، پس از حدود دو ماه بازداشت از زندان طالبان آزاد شده است. این نهاد گفته است آزادی یک خبرنگار برای تضمین آزادی رسانه‌ها کافی نیست و طالبان باید همه خبرنگاران و فعالان رسانه‌ای زندانی را بدون قید و شرط آزاد کنند. امسو روز سه‌شنبه (16 سرطان) در اعلامیه‌ای از آزادی جاوید نیازی استقبال کرده، اما بازداشت و زندانی شدن او را «نقض آشکار حقوق بشر و اصول آزادی رسانه‌ها» خوانده است. به گفته این نهاد، همکاران جاوید نیازی تأیید کرده‌اند که او روز دوشنبه (15 سرطان) از ریاست چهل استخبارات طالبان آزاد شده و به خانواده‌اش در کابل پیوسته است. جاوید نیازی در 16 ثور سال جاری، پس از احضار به اداره استخبارات طالبان، بازداشت شده بود. دلیل دقیق بازداشت او از سوی طالبان به‌گونه روشن اعلام نشده بود. امسو گفته است که منصور نیازی، خبرنگار و گرداننده برنامه‌های سیاسی طلوع‌نیوز، و عمران دانش، خبرنگار و مسوول بخش سیاسی این شبکه، همچنان در بازداشت طالبان به‌سر می‌برند. سازمان حمایت از رسانه‌های افغانستان از طالبان خواسته است که همه خبرنگاران و فعالان رسانه‌ای زندانی را آزاد کنند و به حقوق اساسی آنان، از جمله دسترسی به وکیل مدافع، محاکمه عادلانه و امنیت شغلی، احترام بگذارند. این نهاد همچنان از طالبان خواسته است که از تهدید، ارعاب، فشار و گرفتن اعترافات اجباری از خبرنگاران خودداری کنند. امسو گفته است هیچ خبرنگاری نباید به دلیل انجام وظیفه حرفه‌ای خود بازداشت، محاکمه یا زندانی شود. این در حالی است که طالبان در نزدیک به پنج سال گذشته محدودیت‌های گسترده‌ای بر رسانه‌ها وضع کرده‌اند. این محدودیت‌ها باعث توقف فعالیت ده‌ها رسانه، مهاجرت خبرنگاران و کاهش شدید آزادی بیان در افغانستان شده است.

Source: Shabestan News Agency شماری از آموزگاران مدارس دینی، مدرسان مسجدها و خانواده‌های اهل تشیع در ولایت هرات می‌گویند که طالبان تدریس شماری از کتاب‌های مذهبی این مذهب را ممنوع کرده‌اند. به گفته آنان، مأموران امر به معروف طالبان در برخی موارد این کتاب‌ها را از مدرسه‌ها و مسجدها جمع‌آوری کرده‌اند. خدیجه، آموزگار یک مدرسه دینی در منطقه جبرئیل هرات، می‌گوید طالبان به استادان این مدرسه دستور داده‌اند که از تدریس کتاب‌های مذهبی اهل تشیع، به‌ویژه کتاب‌های دعا و ادعیه، خودداری کنند. او می‌گوید: «به همه استادان گفته شد که این کتاب‌ها دیگر نباید تدریس شوند. پس از آن، مأموران امر به معروف طالبان کتاب‌ها را جمع‌آوری کردند.» رضا، مدرس یکی از مسجدهای هرات، نیز می‌گوید طالبان کتاب‌های مربوط به مذهب اهل تشیع را از برخی مسجدها و مدرسه‌های دینی جمع‌آوری کرده‌اند. به گفته او، مأموران امر به معروف و نهی از منکر طالبان هنگام جمع‌آوری این کتاب‌ها گفته‌اند که این آثار «مخالف شریعت» است و نباید مورد استفاده قرار گیرد. در همین حال، مهدی، پدر یکی از شاگردان یک مدرسه دینی، می‌گوید این اقدام نگرانی گسترده‌ای در میان خانواده‌های اهل تشیع ایجاد کرده است. او می‌گوید: «اگر کودکان ما از آموزش کتاب‌های مذهبی خود محروم شوند، شناخت آنان از باورها و آموزه‌های مذهب‌شان نیز محدود خواهد شد. این موضوع خانواده‌های زیادی را نگران کرده است.» این اظهارات در حالی مطرح می‌شود که آمریت اطلاعات و فرهنگ طالبان در ولسوالی اسلام‌قلعه هرات نیز جمع‌آوری شمار زیادی از کتاب‌های مربوط به مذهب اهل تشیع را هنگام ورود به افغانستان از مسیر مرز اسلام‌قلعه تأیید کرده است. با این حال، این اداره درباره سرنوشت این کتاب‌ها، دلیل دقیق جمع‌آوری آن‌ها و مبنای قانونی این اقدام جزئیات بیشتری ارائه نکرده است. طالبان پس از بازگشت به قدرت در سال 2021 بارها گفته‌اند که حقوق همه شهروندان افغانستان را مطابق برداشت خود از شریعت اسلامی تأمین می‌کنند. با این حال، نهادهای حقوق بشری در گزارش‌های مختلف از محدودیت‌های فزاینده بر آزادی‌های مدنی، آموزشی و مذهبی در افغانستان ابراز نگرانی کرده‌اند.