په غور کې د نوریې وژنه؛ سرچینې د ګرم اوسپنیز سیخ په وسیله د شکنجې خبره کوي
په غور کې سیمهییزې سرچینې زننیوز ته وایي، نوریه، ۳۲ کلنه ښځه او د څلورو ماشومانو مور، له یوې کورنۍ شخړې وروسته د خپل مېړه له خوا سخت وهل شوې او ژوند یې له لاسه ورکړی دی.
د سرچینو په وینا، دا تاوتریخوالی د هغې د ماشومانو په وړاندې شوی او د بدن پر بېلابېلو برخو یې د ټپونو او شینوالي نښې لیدل شوې دي.
دا پېښه شاوخوا دوه اوونۍ وړاندې د غور ولایت د تیورې ولسوالۍ د تنګي سرپنک په کلي کې شوې ده.
یوه سرچینه چې د نوریې د جنازې په مراسمو کې یې ګډون کړی و او نه یې غوښتل نوم یې واخیستل شي، زننیوز ته وایي چې د نوریې مېړه تازه له ایرانه راستون شوی و او له یوې کورنۍ شخړې وروسته یې هغه سخت وهلې وه.
سرچینه وایي: «هغه نوریه د ماشومانو په وړاندې شکنجه کړه. له سختو وهلو وروسته نوریه مړه شوه. نوریه زموږ په سیمه کې یوه ارامه او بېغږه ښځه وه.»
سرچینې وایي، تاوتریخوالی د نوریې او خواښې ترمنځ له لفظي شخړې وروسته پیل شوی و.
ځینو سرچینو دا ادعا هم کړې چې د تاوتریخوالي پر مهال له یوې ګرمې اوسپنیزې سیخچې څخه کار اخیستل شوی او د نوریې پر بدن د سوځېدو او ټپونو نښې لیدل شوې دي.
نوریه شاوخوا لس کاله وړاندې واده شوې وه او درې لوڼې او یو زوی یې درلود.
د سرچینو په وینا، د نوریې مېړه د هغې له مړینې یوه ورځ وروسته، د کلي په جومات کې له لمانځه وروسته، پر قتل اعتراف کړی او ځان یې طالبانو ته سپارلی دی.
د نوریې مړینې د ښځو د حقونو د فعالانو غبرګونونه هم راپارولي دي.
د ښځو د حقونو فعاله کریمه نجفي زننیوز ته وایي چې کورنۍ شخړه د ښځو پر وړاندې د تاوتریخوالي لپاره توجیه کېدای نه شي.
هغې ویلي: «ښځه د ژوند حق لري. له بده مرغه ښځې یوازې نن نه، بلکې په تېرو وختونو کې هم د کورني تاوتریخوالي قرباني شوې دي. په افغانستان کې کله ناکله د یوې کورنۍ شخړې او مرګوني جنایت ترمنځ واټن ډېر لنډ وي او په تر ټولو کوچنۍ شخړه کې ښځه قرباني کېږي.»
د بشري حقونو فعاله صدیقه روشن هم وایي، د نوریې قضیه یو ځل بیا دا پوښتنه راپورته کوي چې په افغانستان کې له تاوتریخوالي سره مخ ښځې چېرې پناه اخیستلای شي.
هغې زننیوز ته ویلي: «له تاوتریخوالي سره مخ ښځې باید چېرې پناه واخلي؟ کوم بنسټ باید تر هغه مخکې مداخله وکړي چې تاوتریخوالی په قتل بدل شي؟ او ایا د ښځو پر وړاندې د تاوتریخوالي عاملان، له قرباني سره د کورنۍ اړیکې ته له پام پرته، رښتیا هم حساب ورکوونکي ګرځي؟»
دا اندېښنه په داسې شرایطو کې مطرح کېږي چې د افغانستان د بشري حقونو لپاره د ملګرو ملتونو ځانګړي راپور ورکوونکي ریچارډ بېنېټ تر دې وړاندې خبرداری ورکړی چې د طالبانو تر واک لاندې افغانستان کې عدالت ته د ښځو او نجونو لاسرسی سخت محدود شوی دی. عدالت ته د ښځو د لاسرسي په اړه د هغه په راپور کې راغلي چې د ښځو د ملاتړ تخصصي جوړښتونه له منځه تللي او له تاوتریخوالي څخه د تېښتې او د عاملانو د عدلي تعقیب لپاره د ښځو وړتیا کمه شوې ده.
